บทที่ 195 กลอุบายแค่นี้ อยากจะทดสอบข้า?
“เจ้าใช้ยาพิษได้ดีมาก! นั่นคือเหตุผลที่ข้าต้องการให้เจ้าติดตามข้าไปที่สำนักเก้าสุขสงบ และล้อมโจมตีพวกเขา!” เยว่เซียวอ้อนวอน
แต่เสียงแหบแห้งนั้นกลับหัวเราะขึ้นมา “ผู้อาวุโส ท่านรู้หรือไม่ ข้าไม่สามารถออกจากที่นี่ได้ตามอำเภอใจ!”
“เจ้าไม่สามารถออกไปได้หรือ?”
“ไม่ได้!” เสียงนั้นเอ่ยอย่างหนักแน่น
เยว่เซียวรู้ว่าตู๋เหล่าลิ่วคือหมอผีประหลาด ดังนั้นตนจึงไม่สามารถบังคับอันใดได้ และเมื่อคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นมีวิธีอันใดที่ทำให้ใครสักคนมาทำให้ข้าได้หรือไม่? ตัวอย่างเช่นหลันเซียวครั้งที่แล้ว”
“หลันเซียวนั้นข้าขอให้เขาเอาของไปส่ง ถ้าเจ้าต้องการให้ข้าไปล้อมโจมตีด้วย …คงยาก” เสียงนั้นตอบกลับ
เยว่เซียวเริ่มจริงจังขึ้นมา
แต่เสียงนั้นก็พูดขึ้นอีกครั้งว่า “ถ้า… เจ้าเต็มใจเป็นภาชนะของข้า ข้าจะลองดูก็ได้!”
“ภาชนะ?”
“ใช่ จิตวิญญาณของข้าสามารถเข้าสู่ร่างกายของเจ้าได้ แต่ในกรณีนี้ วิชาพิษของข้าจะอ่อนแอลงอย่างมาก แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาที่จะจัดการผู้ที่อยู่ในขั้นสร้างรากฐานและขั้นหลอมแก่นแท้”
หลังจากได้ยินเช่นนั้น เยว่เซียวก็ตอบตกลงทันที “ได้ มาเลย!”
และในยามนั้นเอง กลุ่มควันสีดำก็พลันปกคลุมรอบตัวเยว่เซียว ทำให้เจ้าตัวสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่เข้าไปในร่างกายของตน
“เยี่ยม!” เสียงนั้นมาจากภายในร่างกายของเยว่เซียว ซึ่งทางฝั่งเยว่เซียวก็รู้สึกยินดีเช่นกัน
“เย
