บทที่ 184 รางวัลหรืออะไร ไม่สำคัญ!
สมบัติวิญญาณที่เชียนหลิงนำออกมาคือตะเกียงไฟที่มีแสงสว่างจาง ๆ และด้านบนมีลวดลายสีทองแปลก ๆ มากมายสลักไว้
ทุกคนแปลกใจว่านี่คือตะเกียงไฟอันใด?
จนกระทั่งชายชราที่มีความสันทัดกล่าวขึ้นมาว่า “ตะเกียงไฟสะท้อนสมบัติ!”
“ตะเกียงไฟสะท้อนสมบัติ?” เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนจึงสงสัย
“มันคือสมบัติที่สามารถตรวจสอบดูว่าบนร่างกายของคนผู้นั้นมีสมบัติวิญญาณหรือไม่ และยังสามารถมองเห็นได้ว่าคนผู้นั้นมีใครคอยติดตามช่วยเหลือหรือไม่” ชายชราผู้นั้นอธิบาย
ทุกคนทำสีหน้าราวกับเข้าใจบางอย่างขึ้นมา
เพียงแต่ทุกคนรู้สึกแปลใจว่าเหตุใดเชียนหลิงถึงต้องทำเช่นนี้?
“อีกประเดี๋ยวก็จะได้รู้กัน ว่ามีใครคอยช่วยเหลือเจ้าหรือไม่”
“ช่วยเหลือข้า?” ลู่เฉินแสยะยิ้ม
“ใช่ ถ้าหากเจ้ามีผู้อื่นคอยช่วย เช่นนั้น บนร่างกายเจ้าก็จะมีแสงสีดำสว่างออกมา” พูดจบ เชียนหลิงจึงควบคุมตะเกียงไฟ บังคับให้มันฉายแสงไฟสีขาวไปทางลู่เฉิน
แต่ใครจะคิดว่า… บนร่างของลู่เฉินกลับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นแม้แต่นิดเดียว!
เดิมทีบางคนคิดว่าลู่เฉินอาจจะมี ‘กลโกง’ ก็เป็นได้ แต่ตอนนี้เมื่อเห็นดังนั้น พวกเขาก็เลิกคิดแบบนั้นแทบจะทันที
แต่เมื่อผลที่ออกมาเป็นเช่นนี้ มันก็ทำให้ผู้คนมากมายยากที่จะยอมรับได้ ดังเช่นเชียนหลิงที่ไม่เชื่อสุดใจ และยังคงควบคุมตะเกียงไฟต่อไป แต่ผลที่ออกมากลับเป็นเช่นเดิม
ลู่เฉินพลันยิ้มและมองไปทางเชียนหลิง “ยังจะทำต่ออ
