ีกหรือไม่?”
เชียนหลิงเริ่มรู้สึกตระหนกขึ้นมา “เป็นไปไม่ได้ ต้องมีคนคอยช่วยเหลือเจ้าแน่นอน!”
เมื่อเชียนหลิงตะโกนขึ้นมา โหย่วหลงแห่งวังเหมันต์สงัดที่อยู่อีกด้านหนึ่งพลันลุกขึ้นด้วยท่าทางเคร่งครึม “ไม่มีผู้ใดช่วยเหลือเขา!”
และขณะนั้นเอง จู่ ๆ ก็มีเถาวัลย์สีดำมากมายนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นมาบนสนามประลอง เข้ามาพันรัดร่างเชียนหลิงไว้ ก่อนที่บนฝ่ามือของลู่เฉินจะปรากฏกระบี่สยบเก้าทิศออกมา… และตามด้วยปราณกระบี่กว่าสามพันสายที่พุ่งทะยานออกมา!
เชียนหลิงไม่มีแม้แต่โอกาสจะต่อต้าน ทำได้เพียงถูกพันรัดกักขังอยู่ตรงนั้น และเมื่อปราณกระบี่เหล่านั้นทะยานพร้อมบีบอัดอีกหลายครั้ง มันก็มาถึงเป้าหมายและเจาะทะลวงผ่านกายเนื้อเข้าไป ทำให้เชียนหลิงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
เมื่อเห็นภาพดังกล่าว ทุกคนก็พากันมองจนอ้าปากค้าง
โหย่วหลงตกตะลึงจนต้องชันกายลุกขึ้นมา และมีบางคนเอ่ยออกมาอย่างตะกุกตะกักว่า “อะ อันดับที่สิบแปดของจวนตะวันคล้อย ก็เป็นเช่นนี้…”
สิ่งนี้อยู่เหนือความคาดหมายที่ทุกคนจิตนาการไว้ และดูเหมือนว่าลู่เฉินจะทำให้เชียนหลิงยอมแพ้ได้โดยไม่ต้องใช้ความพยายามใด ๆ สักนิด
ดังนั้นจึงมีบางคนแปลกใจขึ้นมาว่า ลู่เฉินผู้นี้ แท้จริงแล้วมีพลังมากเพียงใดกันแน่?
และก็ยังมีบางคนที่คิดว่าลู่เฉินต้องใช้กลโกงบางอย่างเป็นแน่ มิเช่นนั้น ชายหนุ่มที่เป็นเพียงผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?
แต่ไม่ว่าผู้คนจะพูด
