บทที่ 181 อยากใช้ทาสภูตผีทำร้ายผู้อื่น แต่ผลที่ได้กลับถูกจัดการเสียเอง!
ลู่เฉินมองไปยังผู้คนเหล่านี้ที่ต่างกำลังจ้องมองเขาด้วยสายตามีเลศนัย ก่อนจะแสยะยิ้มออกมา “ข้าว่านะ พวกเจ้าเสพติดการนินทาเรื่องของผู้อื่นลับหลังใช่หรือไม่?”
หนานเหยาพูดด้วยความภาคภูมิใจว่า “หากปราศจากการพูดจาลับหลังเพียงวันเดียว ก็จะรู้สึกเจ็บปวดไปหนึ่งวัน”
ลู่เฉินยิ้มแต่ไม่ได้เอ่ยตอบใด ๆ
หนานเหยาจึงร้อนใจขึ้นมา และคอยพูดวอแวอยู่รอบ ๆ ลู่เฉินตลอด จนกระทั่งคนของแดนศักดิ์สิทธิ์ปรากฏบนสนามประลอง
ครั้งนี้กู่ทงนำแผ่นไม้ของทั้งยี่สิบห้าคนมาทำการจัดเรียงหมายเลขใหม่อีกครั้ง
โจวอวี๋ยังคงเป็นหมายเลข 1 และลู่เฉินยังคงเป็นหมายเลขสุดท้าย นั่นคือหมายเลข 25
จากนั้นกู่ทงจึงมองไปยังผู้คนที่อยู่รอบ ๆ แล้วประกาศว่า “ตอนนี้ จะเริ่มการจับสลากในรอบที่หนึ่ง”
เพียงไม่นานการจับสลากก็จบสิ้นลง
โจวอวี๋ได้ประลองคู่กับคนของพรรคหมื่นเต๋า ส่วนลู่เฉินนั้นยังคงประลองกับคนของวังเหมันต์สงัด
เมื่อหนานเหยาเห็นผลออกมาเป็นเช่นนี้จึงยิ้มพลางมองไปที่โจวอวี๋ “ดูเหมือนว่า เจ้าจะชนะอีกเสียแล้ว”
แต่โจวอวี๋กลับตอบกลับมาว่า “คนผู้นี้ของพรรคหมื่นเต๋านั้นใช้เคล็ดวิชาเต๋าทั้งสิ้น และยังเชี่ยวชาญในการกำจัดภูตผีปีศาจ”
“เจ้าไม่ใช่ภูตผี ไม่จำเป็นต้องกลัว” หนานเหยาคิดว่าโจวอวี๋ไม่จำเป็นต้องกังวลอะไร แต่เขากลับพูดต่อว่า “เมื่อวานเจ้าไม่เห็นหรือ คนของพรรคหมื่นเต๋าสามารถ
