นจะส่งผลกระทบต่อจิตใจของเจ้า ทำให้เจ้าไม่สามารถต้านทานได้”
โจวอวี๋หลับตาลงทันที
“นำปราณเพลิงโคจรเข้าสู่เกราะอ่อนของเจ้าอีก ยิ่งเยอะยิ่งดี” ลู่เฉินสั่งการ โจวอวี๋จึงรีบกระชับไข่มุกให้แน่นมือ และค่อย ๆ ปล่อยพลังปราณเพลิงเข้าไปยังเกราะอ่อน
พลังบนเกราะอ่อนแข็งแกร่งขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด เช่นเดียวกับอักขระยันต์บนเกราะที่เปล่งแสงและขยับไหวไปมา! ก่อนที่ในฉับพลันนั้น… ทาสภูตผีตนนั้นจะถูกผลักกระเด็นออกไป!
ทุกคนราวกับกำลังฝันไป! ส่วนโจวอวี๋ก็สามารถต้านทานได้ในที่สุด แต่หวางฝูกลับไม่สนใจ ยังคงร่ายกระบี่อีกครั้ง คิดจะควบคุมสั่งการทาสภูตผีตนนั้นให้เข้าโจมตีอีกครา
แต่ใครจะคิดว่า ขณะร่ายกระบี่ได้เพียงครึ่งทาง จู่ ๆ ตัวกระบี่กลับลอยขึ้นไปบนอากาศ
หวางฝูตกตะลึง เขารีบควบคุมกระบี่ทันที แต่กระบี่ดำนี้กลับเคลื่อนไหวแปลก ๆ ด้วยตัวมันเอง ทำให้เมื่อทาสภูตผีรู้ตัว มันก็พลันหมุนตัวและเดินไปยังหวางฝู
สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ทำให้ฝูงชนสับสนยิ่งนักว่านี่มันเกิดอันใดขึ้นกันแน่?
ด้านล่างสนามประลอง ขณะนี้ผู้อาวุโสเทียนหลงมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก เพราะทาสภูตผีตนนี้เสียการควบคุมไปแล้ว และหันกลับมาเพื่อโจมตีหวางฝู ทว่าถึงหวางฝูจะใช้เคล็ดวิชาเต๋ามากมายเข้าต่อต้าน เขาก็ไม่สามารถสยบมันลงได้เลย
จึงทำให้หวางฝูหวาดกลัวถอยหลังออกมา แต่โจวอวี๋นั้นรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ เขาจึงเผยยิ้มออกมา “ยอมแพ้เสียเถิด!”
หวางฝูโมโหจนกัดฟันกรอ
