บทที่ 178 แม้จะปลดผนึกขั้นพลัง แต่ก็ยังถูกจับห้อยหัวทุบตี!
ซือตู๋เทียนคือผู้แข็งแกร่งอันดับหนึ่งของสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์ในขั้นหลอมแก่นแท้ ต่อมาได้ทะลวงไปยังขั้นก่อกำเนิด และคิดว่าตนน่าจะสามารถต่อกรกับผู้ฝึกตนขั้นก่อกำเนิดระดับปลายหรือแม้กระทั่งยอดฝีมือระดับสมบูรณ์พร้อมได้ ทว่าตอนนี้กลับถูกลู่เฉินหัวเราะเยาะ!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งลู่เฉินในยามนี้ยังไม่ได้อาศัยค่ายกลใด ๆ
เรื่องนี้นับว่าเป็นการตบหน้าซือตู๋เทียนโดยแท้! เขาจึงแค่นเสียงหึแล้วเอ่ยว่า “ถึงไม่มีกระบี่ ข้าก็สังหารเจ้าได้!”
หลังจากเอ่ยจบ ซือตู๋เทียนก็ล้มเลิกความคิดที่จะควบคุมกระบี่ จากนั้นจึงเปลี่ยนไปใช้ปราณกระบี่แทน
เขาจัดแจงส่งปราณกระบี่เหล่านี้พุ่งไปยังลู่เฉินจากทั่วทั้งสี่ทิศ
หลังจากเห็นกระบี่ที่พุ่งมาราวกับห่าฝน ทุกคนก็ร้องอุทานออกมา เช่นเดียวกับเยว่เซียวจากสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์ที่ถึงขนาดหัวเราะอย่างเย็นชาพร้อมกล่าวว่า “เจ้าไม่รอดแน่!”
ทางด้านปิงหลิวหลีและคนอื่น ๆ ต่างก็จ้องมองสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น เพราะกลัวว่าจะเกิดอันใดขึ้นกับลู่เฉิน แต่ด้วย ‘กำแพงนับพัน’ ของชายหนุ่ม ปราณกระบี่เหล่านั้นจึงไปไม่ถึงตัว และทำลายกำแพงปราณไปได้เพียงหกสิบกว่าชั้นเท่านั้น
ทำลายได้ถึงหกสิบชั้นเชียวหรือ? ลู่เฉินเริ่มสนใจ ก่อนจะพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่เลว สามารถทำลายการป้องกันของข้าได้หลายชั้นทีเดียว”
ทว่าผู้พบเห็นต่างตกใจ “การป้องกันของเขาแข็งแกร่งขนาด
