วบคุมกระบี่นี้ได้อย่างง่ายดาย! และยังมีท่าทีก้าวร้าวราวกับว่ากำลังจะปล่อยให้กระบี่เหล่านี้บินออกไปทำลายลู่เฉินได้ทุกเมื่ออย่างไรอย่างนั้น
ทว่าลู่เฉินกลับสงบนิ่ง และมองซือตู๋เทียนด้วยรอยยิ้ม “กระบี่ของเจ้า ข้าเกรงว่ามันจะไม่ซื่อสัตย์แล้ว!”
“ไม่ซื่อสัตย์หรือ?” ซือตู๋เทียนไม่รู้ว่าลู่เฉินหมายถึงอะไร
“นั่นหมายความว่าพวกมันอาจจะกลัวข้า!”
“กลัวเจ้าหรือ น่าขันนัก!” ซือตู๋เทียนรู้สึกว่าลู่เฉินกำลังล้อเล่น ส่วนผู้ชมก็คิดว่าลู่เฉินบังอาจล้อเล่นเช่นกัน
ชายหนุ่มยังคงมองไปที่ซือตู๋เทียนด้วยรอยยิ้ม “มาเลย ให้ข้าดูหน่อย”
ซือตู๋เทียนลงมือแล้วจริง ๆ!
กระบี่หล่านี้บินออกไปทีละเล่ม แต่เมื่อกำลังจะสัมผัสลู่เฉิน มันกลับลอยอยู่ตรงนั้นราวกับว่าสัมผัสอะไรบางอย่าง
ทุกคนพลันตกใจและพากันสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น
บางคนถึงกับถามอย่างโง่ ๆ ว่า “กระบี่เหล่านี้กลัวเขาจริงหรือ?”
แต่บางคนก็รู้สึกแปลก ๆ “นี่มัน จะเป็นไปได้อย่างไร?”
โหย่วหลงที่เห็นเช่นนั้นพลันสามารถสรุปได้ว่าลู่เฉินสามารถควบคุมกระบี่เหล่านั้นได้!! ดังนั้นจึงเตือนซือตู๋เทียนผ่านการถ่ายทอดเสียงว่า “เขาเข้าควบคุมกระบี่ของเจ้าได้”
ซือตู๋เทียนตกตะลึงไปครู่หนึ่ง เพราะคิดไม่ถึงว่าโหย่วหลงจะถ่ายทอดเสียงมาหา …และที่ชวนให้ตกใจยิ่งกว่า นั่นก็คือเรื่องที่ลู่เฉินสามารถควบคุมกระบี่ของเขาได้!
ดังนั้นซือตู๋เทียนจึงวางแผนที่จะนำกระบี่กลับมา แต่กระบี่เหล่านี้ยังคงลอยอยู่ ไ
