บทที่ 176 จิตวิญญาณเสียหาย ทำให้ได้รับบาดเจ็บ!
เมื่อเห็นว่าจิตวิญญาณของโหย่วหลงสั่นคลอน ลู่เฉินก็พลันฉีกยิ้มกว้าง “เจ้าคิดเห็นอย่างไร?”
โหย่วหลงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ดังนั้นจิตวิญญาณของเขาจึงกลายเป็นเลือนราง และคิดที่จะออกจากที่นี่ไป
แต่พื้นที่นี้เป็นเหมือนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวมากมาย ทางเข้าออกที่เคยมีได้หายไปแล้ว!
สิ่งนี้ทำให้โหย่วหลงร้อนใจ ส่วนลู่เฉินก็แอบหัวเราะอยู่ในใจ “ด้วยจิตวิญญาณของขั้นก่อกำเนิด เจ้ายังคิดจะหนีอีกหรือ?”
โหย่วหลงไม่รู้ว่าลู่เฉินเคยเกิดมาหลายชาติหลายภพแล้ว ดังนั้นจิตวิญญาณของเขาจึงแข็งแกร่งยิ่งนัก ผู้ฝึกตนทั่วไปไม่อาจเทียบเทียมได้เลย
ไม่เพียงแค่นั้น ห้วงจิตวิญญาณของลู่เฉินยังมั่นคงมาก แม้ว่าโหย่วหลงจะพยายามโจมตีทุกที่ ก็ไม่สามารถทำร้ายลู่เฉินได้เลย เขาถึงขนาดจ้องมองอย่างหยอกล้อกลับไปด้วยซ้ำ “จิตวิญญาณของเจ้า ใช้พลังไปเกือบหนึ่งในสิบส่วนแล้วสินะ?”
พลังของจิตวิญญาณย่อมมาจากพลังจิตวิญญาณของผู้เป็นเจ้าของ
โดยทั่วไปแล้ว การที่จิตวิญญาณของผู้ฝึกตนออกนอกร่าง จะต้องรักษาจิตวิญญาณของเขาไว้อย่างน้อยหนึ่งในสิบส่วน จิตวิญญาณถึงจะออกจากร่างกายตนและท่องไปรอบ ๆ ได้ ยิ่งไปกว่านั้น จิตวิญญาณยังไม่สามารถโจมตีได้ตามต้องการ
เพราะการโจมตีด้วยจิตวิญญาณจำต้องใช้พลังจิตวิญญาณไปไม่น้อย และหากใช้มากเกินไป จิตวิญญาณก็จะอ่อนแอลง และสุดท้ายก็จะหายไป
โหย่วหลงในยามนี้ก็กำลังเผชิญ
