สถานการณ์เช่นนี้!
แต่แม้จะเป็นเช่นนั้น ทว่าโหย่วหลงก็ยังคงโจมตีอย่างต่อเนื่อง เขากล่าวว่า “เจ้าหนุ่ม ฝากไว้ก่อนเถิด ข้าจะต้องจัดการเจ้าให้ได้!”
“ครั้งที่แล้วจิตวิญญาณของเจ้าก็ถูกแบ่งออกไว้ในร่างของผู้หญิงคนนั้น และครานี้เจ้าก็ยังแบ่งมันออกมาเพื่อแอบเข้ามาในร่างของข้า …คาดว่าจิตวิญญาณของเจ้าคงเสียหายไม่น้อยเลย” ลู่เฉินฉีกยิ้ม
“ถึงจะเสียหาย ข้าก็ยังแข็งแกร่งกว่าเจ้าอยู่ดี!” โหย่วหลงพูดอย่างเย่อหยิ่ง
“โอ้? ดูเหมือนว่าถ้าข้ามีโอกาส ข้าต้องผนึกวิญญาณของเจ้าเสียแล้ว” ลู่เฉินมองเขาด้วยรอยยิ้ม ส่วนโหย่วหลงก็แค่นเสียงหึแล้วพูดขึ้นว่า “ฝันไปเถิด!”
หลังจากพูดจบ โหย่วหลงก็พยายามโจมตีครั้งสุดท้าย แต่ก็ไร้ประโยชน์ สุดท้ายจิตวิญญาณของเขาก็ทำได้แค่สลายหายไป
ในโลกภายนอก โหย่วหลงฟื้นคืนสติกลับมา ใบหน้าของเขาขณะนี้กำลังซีดเผือด มุมปากค่อย ๆ มีโลหิตไหลรินออกมา และกลิ่นอายบนร่างยังอ่อนแอลง
เกาจี้พลันร้อนใจ “เจ้าเป็นอันใดไป?”
ศิษย์คนอื่น ๆ ต่างอยากรู้อยากเห็นเช่นกัน แต่โหย่วหลงมองไปยังลู่เฉินที่อยู่ไกลออกไปอย่างเย็นชา และพูดอย่างไม่เต็มใจนักว่า “ไม่เป็นไร แค่เสียจิตวิญญาณไปเล็กน้อยเท่านั้น”
การสูญเสียจิตวิญญาณไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย เกาจี้จึงกังวลใจ “ถ้าเช่นนั้น ท่านต้องการกลับไปพักฟื้นหรือไม่?”
“ไม่ แค่ข้าได้กินยาหวนวิญญาณเพียงเล็กน้อย อีกครึ่งปีหรือหนึ่งปีข้าก็จะหายดีแล้ว” โหย่วหลงหยิบยาเม็ดสีดำออกมาและก
