้เสีย หรือไม่ก็รีบตั้งรับ มิฉะนั้นอีกเดี๋ยวพอข้าฆ่าเจ้าแล้วมันจะดูไม่ได้เอานะ!”
“ผู้ใดจะตายก็ยังไม่แน่!” โจวอวี๋มองไปที่นักรบเกราะครามด้วยรอยยิ้ม
“เช่นนั้นข้าจะให้สำนักเก้าสุขสงบของพวกเจ้าได้เห็นความร้ายกาจของวังเหมันต์สงัดของข้า!”
ครั้นเอ่ยจบ ไอเย็นจัดราวกับพายุพลันส่งเสียงออกมาดัง ‘วู้ววว’ พร้อมกับสายลมกรรโชกและเกล็ดหิมะที่เข้าล้อมรอบร่างของโจวอวี๋อย่างรวดเร็ว
ครู่ต่อมา โจวอวี๋ก็กลายเป็นรูปสลักน้ำแข็ง และยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นไม่ไหวติง
ผู้ชมรอบด้านต่างร้องอุทานทันที และบางคนถึงขนาดรู้สึกยินดีบนความทุกข์ของผู้อื่น “เจ้าเห็นหรือไม่ คนของสำนักเก้าสุขสงบมันก็มีความสามารถเพียงเล็กน้อยเท่านั้นแหละ!”
“ทีแรกข้าคิดว่าปีนี้สำนักเก้าสุขสงบจะมีการเปลี่ยนแปลง แต่ดูแล้วก็คงได้เพียงแค่นี้”
หนานเหยาเอ่ยอย่างเป็นกังวลว่า “ท่านอาจารย์ นี่มัน…”
