บทที่ 174 ทุกคนเข้าใจผิดว่าเกิดเรื่องกับเขา!
ลู่เฉินยิ้มออกมาหลังจากเห็นท่าทีของอีกฝ่าย “บางทีข้าอาจจะฆ่าเจ้าไม่ตาย ทว่าค่ายกลของเจ้าก็ไม่เลวเลย มันน่าจะมากพอที่จะทำให้เจ้าบาดเจ็บได้บ้างนะ!”
“เจ้าคิดเข้าควบคุมค่ายกลของข้า?” ฟางหมิงรู้สึกขบขัน
“ข้าสามารถทำให้มันหลุดจากการควบคุมของเจ้า จากนั้นข้าก็จะควบคุมมันแทน” หลังจากที่ลู่เฉินยิ้ม เขาก็หายไปในพริบตา
ฟางหมิงมองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง ปากก็เอ่ยเย้ยหยันไปด้วยว่า “ถ้าเจ้ามีความสามารถก็ออกมา!”
“ไม่ต้องรีบ เดี๋ยวเจ้าก็จะได้เห็นเอง!”
ฟางหมิงกล่าวอย่างมั่นอกมั่นใจ “ค่ายกลของข้าให้ผลเพียงแค่สร้างภาพลวงตา เป็นไปไม่ได้ที่จะทำร้ายผู้คน!”
“ถูกของเจ้า แต่หากใช้ค่ายกลระดับศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ข้างนอกผนวกเข้าไป เพียงเท่านี้ก็เป็นอันใช้ได้แล้ว” หลังจากลู่เฉินเอ่ยจบ ฟางหมิงก็หัวเราะ “ไร้สาระ เจ้าคิดว่าเจ้ามีความสามารถที่จะหยิบยืมพลังค่ายกลจากด้านนอกได้รึ?”
ลู่เฉินถอนหายใจ “เมื่อครู่นี้มีคนกลุ่มหนึ่งบ้าคลั่งยิ่งนัก แล้วผลลัพธ์เล่า? สุดท้ายแล้วพวกเขาก็พากันยอมสละร่างกายทีละคน”
ฟางหมิงจ้องเขม็ง “เจ้าอย่าได้คิดขู่ข้า”
“เช่นนั้นเจ้าพร้อมหรือยัง?” ลู่เฉินถามจากในความมืด
ฟางหมิงตะคอกสวนทันที “เอาเลย ข้ารึจะกลัวเจ้า?”
เพียงอึดใจถัดมา ป่ารอบ ๆ ก็หายไป ก่อนปรากฏเป็นฟ้าแลบฟ้าร้องที่เกิดขึ้นดังไปทั่ว
เสียงฟ้าดังเปรี้ยงปร้าง ก่อนจะกระทบลงบนร่างของฟางหมิง ทำให้เข
