าตะโกนสาปแช่งอย่างโกรธแค้น “ไอ้สารเลว!”
จากนั้นฟางหมิงก็ทะยานตัวไปทุกทิศทางอย่างสะเปะสะปะ หากแต่สายฟ้าก็ยังคงกระทบลงมา ทำให้ฟางหมิงกรีดร้องโหยหวนที่แฝงไว้ด้วยความแค้นระคนเจ็บปวด
จนกระทั่งฟางหมิงได้รับบาดเจ็บสาหัส ลู่เฉินจึงปรากฏตัวขึ้น และยิ้มให้ฟางหมิงที่ยืนอยู่ที่นั่น ด้วยท่าทีจะล้มมิล้มแหล่ “เป็นอย่างไรบ้าง เจ้ารู้สึกเช่นไร?”
ฟางหมิงกัดฟันด้วยความโกรธ “ไอ้เวร! ความแค้นในวันนี้ ข้าจะจำมันไว้ในใจแน่นอน!”
“โอ้? ยังคิดจะหลบหนีหรือ?”
ฟางหมิงหยิบยันต์ลี้ธรณีออกมาและกำลังจะบดขยี้มัน ทว่าลู่เฉินกลับยิ้มออกมาเล็กน้อย “โทษที ข้าเปลี่ยนค่ายกลรอบตัวเจ้าไปเล็กน้อย ทำให้ไม่สามารถใช้ยันต์ลี้ธรณีได้ที่นี่”
ฟางหมิงไม่เชื่อ แต่เมื่อเขาขยี้มัน จากที่ไม่เชื่อ… ตอนนี้ใบหน้าของเจ้าตัวก็พลันกลายเป็นเป็นบิดเบี้ยวจนหน้าเกลียด!
“ตอนนี้เจ้าอยากมีชีวิตหรือว่าอยากตาย?”
ฟางหมิงกัดฟันด้วยความโกรธ “ได้ ข้าจะสู้กับเจ้า!”
ในเวลานี้ ฟางหมิงได้เผาผลาญตันเถียน พร้อมกับใช้ออกด้วยความแข็งแกร่งในร่างกายทั้งหมดของเขา
ลู่เฉินรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดเอาชีวิตเข้าแลก และผลของมันก็ย่อมไม่เบาแน่!
ชายหนุ่มจึงไม่รอช้า เขากระโดดผลุบเข้าต้นไม้ ก่อนจะหายลับไปไม่อาจหาร่างเจอ
หลังจากนั้นไม่กี่อึดใจ เสียง ‘ตู้ม!’ อันทรงพลังก็ดังไปทั่วยอดเขาเต๋าเมฆา ทำให้ทุกคนสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น
ผู้คนบนเขาต่างรู้สึกได้ถึงการสั่นสะเทือน!
ดังนั้นแน่นอนว่
