มและขอให้หนานเหยาและคนอื่น ๆ รอที่นี่ในขณะที่เขาพาเจี่ยลัวออกไป
เมื่อเห็นลู่เฉินพาเจี่ยลัวออกไป หนานเหยาก็สงสัย “เหตุใดท่านอาจารย์ถึงพาเขาไปคนเดียว?”
โจวอวี๋ลังเล “บางที คงมีเรื่องบางอย่างระหว่างพวกเขา”
หลี่ว์ซือพยักหน้าเห็นด้วย แต่ในตอนนี้ปิงหลิวหลียังคงไม่คืนสติกลับมา เอาแต่พึมพำว่า “ผู้อาวุโสฟางจากสำนักค่ายกลสวรรค์ตายแล้วหรือ?”
ไม่ใช่แค่ปิงหลิวหลีเท่านั้น แต่เยว่เซียวจากสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์ก็ยังหันกลับไปมองคนจากสำนักพฤกษาสวรรค์ที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส และกล่าวกับลวี่ซ่างเพียวว่า “นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
ลวี่ซ่างเพียวและคนอื่น ๆ จึงอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้น
หลังจากได้ฟังแล้ว เยว่เซียวก็รู้สึกไม่อยากจะเชื่อ แต่ผู้อาวุโสจื่อกลับรู้สึกอิจฉา “อาจารย์ หากท่านมีวิธีหลบหนีออกมา เหตุใดท่านจึงไม่รีบพูดก่อนหน้านี้?”
“ข้าพบสถานที่ที่แอบออกมาได้โดยบังเอิญ” ลวี่ซ่างเพียวอธิบายด้วยท่าทีสบาย ๆ ในขณะที่ผู้อาวุโสจื่อรู้สึกหดหู่ใจ “นี่เป็นการสูญเสียที่หนักหนาจริง ๆ”
ทางฝั่งซือตู๋เทียน เขาพลันพูดอย่างมั่นใจในขณะที่หลับตาว่า “ไม่ต้องกังวล ข้าจะจัดการกับเขาแทนเจ้าเอง”
เยว่เซียวเองก็กล่าวปลอบใจว่า “ถูกต้อง มีซือตู๋เทียนอยู่ พวกเจ้าไม่ต้องกังวลไป”
ทุกคนที่ได้ยินต่างมีความหวัง ทว่าลวี่ซ่างเพียวกลับถอนหายใจพร้อมกับคิดไปด้วยว่า ‘หากเขาโดนจัดการสิแปลก!’
…
ที่ยอดเขาเต๋าเมฆา สถานที่ที่ฟางหมิงระเบิดตัวเอง เวลานี้มีคน
