บทที่ 170 การป้องกันอันทรงพลังที่ทำให้ทุกคนตกตะลึง!
หลิวฮั่วที่เห็นการโจมตีสะท้อนกลับนั้นหวาดกลัวยิ่งนัก เขาเร่งเปิดม่านปราณป้องกันตนเองทันที ทว่าก็ยังคงถูกรอยฝ่ามือของตนปะทะเข้าอยู่ดีทำให้บาดเจ็บเล็กน้อย ส่วนในใจก็เต็มไปด้วยความฉงนสงสัยว่า โจวอวี๋สามารถทำเช่นนี้ได้อย่างไร
ไม่เพียงแต่หลิวฮั่วเท่านั้น อันที่จริงผู้คนในสนามต่างก็สงสัยเช่นกัน
หัวเหล่าซานแห่งพรรคเมฆาเพลิงรีบตะโกนบอกหลิวฮั่วว่า “มัวตกใจอันใด? โจมตีต่อไป!”
หลิวฮั่วที่ได้สติคืนมาไม่กล้าใช้วิชาเดิมอีก เขาเลือกที่จะหยิบลูกกลมขึ้นมากำมือหนึ่ง ก่อนจะถ่ายเทพลังบางอย่างเข้าไปทำให้มันกลายเป็นสีแดง และเขวี้ยงออกไปทันที!
ทว่าโจวอวี๋ขยับกายเพียงเล็กน้อยก็สามารถหลบได้แล้ว! และทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณความดีความชอบของรองเท้าเพลิงที่ช่วยเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนกาย ทำให้เขาสามารถหลบหลีกลูกกลมทุกลูกได้ในคราเดียว
“ช่างรวดเร็วนัก!” คนจำนวนไม่น้อยต่างอุทานออกมา
หนานเหยายิ่งตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น “จัดการเขาเลย!”
โจวอวี๋เผยยิ้มออกมา จากนั้นก้าวไปอย่างรวดเร็ว กระทั่งไปถึงตรงหน้าของหลิวฮั่วในคราเดียว และโดยที่อีกฝ่ายยังไม่ทันได้ตั้งตัวใด ๆ ในมือของโจวอวี๋ก็ปรากฏหอกขึ้นมา …แล้วแทงออกไป!
เพล้ง!
ม่านป้องกันถูกทำลายลงทันที
ไม่เพียงเท่านั้น หอกยาวนี้ยังพุ่งแทงเข้าไปยังจุดตันเถียนของหลิวฮั่ว ทำให้ตันเถียนเกิดรอยแตกร้าว พลังปราณที่บรรจุอยู่ภายในเกิดก
