บทที่ 168 สิทธิพิเศษนี้ สงวนไว้ให้เขา!
โจวอวี๋กลับไปยังที่ที่ปิงหลิงหลีและคนอื่น ๆ อยู่
และหนานเหยาก็ได้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “เจ้านี่ก็ใช้ได้นะเนี่ย!”
หลังได้ยินคำชม โจวอวี๋ก็ยืดอกทันที “แน่นอน!”
ทางด้านปิงหลิวหลีที่เก็บความสงสัยไม่อยู่ นางได้เอ่ยถามโจวอวี๋ด้วยความสงสัยว่า “สำนักค่ายกลสวรรค์ไม่สร้างเรื่องวุ่นวายแก่เจ้าหรือ?”
คำถามนี้เจี่ยลัวเองก็อยากรู้คำตอบเช่นกัน รวมทั้งหลี่ว์ซือที่จ้องมองโจวอวี๋ด้วยแววตาประหลาดใจ
โจวอวี๋จึงกระซิบบอกพวกเขาด้วยเสียงเบา “มีผู้อาวุโสคอยช่วยเหลืออยู่”
ทุกคนพลันมองไปยังลู่เฉิน
แต่ลู่เฉินกลับหลับตา ราวกับว่าไม่อยากพูดคำใด
ขณะนั้นเอง คนกลุ่มหนึ่งพลันเดินตรงมายังสำนักเก้าสุขสงบ ทำให้ผู้คนที่มองดูอยู่รอบ ๆ เริ่มถกเถียงกันอย่างครึกครื้น “ดูสิ คนของวังเหมันต์สงัดต้องการสร้างเรื่องวุ่นวายแก่สำนักเก้าสุขสงบ!”
“หรือว่าเป็นเพราะเมื่อครู่… ที่วังเหมันต์สงัดได้เพียงอันดับที่สอง?”
“ต้องเป็นเช่นนั้นแน่เลย!”
ปิงหลิวหลีขมวดคิ้วมุ่น เพราะนางรู้ถึงความยิ่งใหญ่ของวังเหมันต์สงัดเป็นอย่างดี นางจึงจ้องมองผู้ที่กำลังเดินนำเข้ามา
อีกฝ่ายน่าจะอายุราว ๆ สามสิบกว่าปี มีขั้นก่อกำเนิดระดับสมบูรณ์พร้อม ดูแล้วแข็งแกร่งยิ่ง!
“พวกเจ้ามีอันใด?” ปิงหลิวหลีที่เป็นเจ้าสำนักอดถามขึ้นมาไม่ได้ และผู้ที่เดินนำมานั้นก็พลันกวาดสายตามองอย่างเย็นชา ก่อนจะจ้องมายังลู่เฉิน “สุดท้ายก็หาเจ้า
