?”
ทุกคนพลันตกตะลึง
เพราะการลงมือของผู้คลั่งไคล้เต๋าทำให้ทุกคนไม่เข้าใจเลยสักนิด
แต่ผู้อาวุโสเทียนหลงกลับหัวเราะเย้ยหยัน “ข้าว่านะ ผู้คลั่งไคล้เต๋า เจ้ากลัวคนกล้ามโตผู้นั้นสินะ?”
ทุกคนรู้ว่าผู้อาวุโสเทียนหลงกำลังพูดถึงหลี่ว์ซือ ทว่าผู้คลั่งไคล้เต๋าไม่ได้กลัวหลี่ว์ซือแม้แต่น้อย เขายังคงเตือนเสียงเข้มว่า “ไม่ใช่คนนี้!”
แต่ผู้อาวุโสเทียนหลงกลับพูดอย่างมั่นใจว่า “วางใจเถิด เจ้ากล้ามโตนั่นคงทำอันใดข้าไม่ได้หรอก และข้าก็จะกำจัดผู้ฝึกวิถีภูตผีและซากศพผู้นั้นให้ได้!”
ผู้อาวุโสเทียนหลงเอ่ยจบก็สะบัดแส้ในมือ ส่งเส้นสายสีขาวพัวพันอ้อมผู้คลั่งไคล้เต๋า และตรงไปยังหนานเหยากับเจี่ยลัวทันที
ปิงหลิวหลีตกตะลึง นางรีบชักกระบี่ออกมาตัดเส้นสีขาวนั้น แต่มันแข็งแกร่งยิ่งนัก ไม่ว่านางจะตัดมันอย่างไรก็ไร้ประโยชน์
ส่วนผู้คลั่งไคล้เต๋าก็รีบตะโกนบอกผู้อาวุโสเทียนหลงว่า “รีบหยุดเร็วเข้า!”
“เสียใจด้วย …ข้าหยุดไม่ได้แล้ว!” ผู้อาวุโสเทียนหลงเผยยิ้มชั่วร้าย ขณะที่หลี่ว์ซือทะยานเข้ามาพร้อมหมัดที่ง้างขึ้น ทว่าเส้นสีขาวเหล่านั้นกลับรวดเร็วยิ่งกว่า มันพันรอบกำปั้นและร่างของหลี่ว์ซือเสียมิด ก่อนที่ผู้อาวุโสเทียนหลงจะพูดอย่างภาคภูมิใจว่า “เห็นหรือยัง? เขาถูกข้ามัดไว้แล้ว เพียงเท่านี้ก็ทำอันใดก็ไม่ได้อีกต่อไป!”
ทุกคนต่างอุทานด้วยความตกตะลึงกับภาพตรงหน้า
ส่วนปิงหลิวหลีและคนอื่น ๆ เองก็ร้อนใจเช่นกัน …จนกระทั่งลู่เฉินคว้าเส้
