่วนเชียนว่านไหลก็ได้เอ่ยขึ้นมาอย่างลังเลว่า “อืม ข้ากลับได้หรือยัง?”
หนานเหยาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดว่า “ไปที่ยอดเขาเต๋าเมฆา พวกเขาต้องไปที่นั่นแน่!”
เชียนว่านไหลตกใจ “ยะ ยอดเขาเต๋าเมฆา พวกเราไปที่นั่นไม่ได้!”
“เพราะเหตุใด?” หนานเหยาถลึงตาใส่
“ยอดเขาเต๋าเมฆาเป็นของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ และในดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ แม้แต่จักรพรรดิก็ยังไม่กล้าฝ่าฝืนคำสั่งของพวกเขา!”
หนานเหยาถึงกับโกรธขึ้นมา “พวกคนไร้ค่า!”
“เช่นนั้น พวกเราไปได้หรือยัง?” เชียนว่านไหลถามพลางมองไปที่ลู่เฉินอีกครั้ง
