ลี่ว์ซือตกตะลึง สีหน้าภายใต้หน้ากากสีเงินดูเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
ทว่าลู่เฉินไม่ได้อธิบายอะไรมากนัก เขาบอกให้หลี่ว์ซือไปทดลองด้วยตนเอง
หลี่ว์ซือจึงรีบนำไปทดสอบทันที
จังหวะนั้น หนานเหยาพลันกล่าวออกมาด้วยความตื่นเต้น “ท่านอาจารย์ เช่นนั้น เช่นนั้นข้าล่ะ?”
เจี่ยลัวและปิงหลิวหลีมองไปยังลู่เฉิน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาก็ต้องการสมบัติวิญญาณเช่นกัน
เพราะยังไงเสีย… การสามารถครอบครองสมบัติวิญญาณโดยที่ไม่จำเป็นต้องขัดเกลานั้นก็ฟังดูน่าเหลือเชื่อยิ่งนัก!
ลู่เฉินมองไปยังทั้งสามคน ก่อนจะหยิบสิ่งของอีกสามชิ้นออกมา
เช่น กระบี่สีฟ้าของปิงหลิวหลี “กระบี่นี้ เรียกว่ากระบี่เยือกแข็ง สามารถทำให้วิชากระบี่ของเจ้าที่ใช้ออกนั้นแฝงไว้ด้วยไอเย็นได้!”
“ขอบคุณท่าน!” ปิงหลิวหลีรับกระบี่ไปแล้วตรวจสอบมันด้วยความดีใจ
จากนั้น ลู่เฉินจึงมอบไข่มุกสีดำเม็ดหนึ่งให้แก่หนานเหยา “สิ่งนี้เรียกว่าไข่มุกภูต หากพกติดตัวไว้จะง่ายต่อการดูดซับพลังปราณ และแปลงมันเป็นไอภูตผีได้ มันน่าจะช่วยเรื่องการบ่มเพาะของเจ้าไม่น้อย”
“ดีเช่นนี้เลยหรือ?” หนานเหยากล่าวอย่างดีใจ
เพราะผู้ฝึกวิถีภูตผีนั้น สิ่งที่ต้องห้ามที่สุดคือห้ามขาดไอภูตผี ดังนั้นผู้ฝึกวิถีภูตผีทั่วไปมักจะหาสิ่งพิเศษเพื่อมาช่วยรับไอภูตผี หรือไม่พวกเขาก็จำต้องอยู่ในสถานที่ที่มีไอภูตผีหนาแน่น หรือฆ่าคนเพื่อรับไอภูตผี
แต่ตอนนี้เมื่อมีสิ่งนี้ หนานเหยาก็สามารถฝึกฝนแบบคนทั่วไปได้แล้ว
