ฮั่วถูฝูย่อมรู้ดีว่าการขัดเกลาสมบัติวิญญาณไม่ใช่เรื่องง่าย หากเป็นผู้ฝึกตนในขั้นหลอมแก่นแท้ อย่างน้อยก็จำต้องใช้เวลาหนึ่งพันปีขึ้นไป แต่เมื่อครู่คนเหล่านี้เพียงแค่พกติดตัวก็สามารถใช้งานได้แล้ว!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ฮั่วถูฝูก็รู้สึกได้ว่าลู่เฉินผู้นี้ไม่ธรรมดายิ่ง! จนถึงขั้นพร่ำบ่นออกมาว่า “คนหนุ่มผู้นี้ ช่างประหลาดเสียจริง!
เพียงครู่เดียวหลังจากนั้น ฮั่วถูฝูก็หายไป เขาตัดสินใจติดตามลู่เฉินไปอย่างเงียบ ๆ และถือโอกาสคุ้มครอง
…
หนึ่งวันต่อมา ลู่เฉินและคนอื่น ๆ มาถึงยังเมืองชั้นสามที่อยู่ติดกับลานเต๋าเมฆา นามว่าเมืองเต๋าเมฆา
เมืองเต๋าเมฆาดูคึกคักมาก เพราะมีผู้คนมากมายจากหลายสำนักมาที่นี่ รวมทั้งกลุ่มคนที่มาดูเรื่องสนุก ดังนั้นทุกตรอกซอกซอยบนถนนนี้จึงเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยเรื่องงานประลองสิบสำนัก ว่าสำนักใดจะเป็นผู้ชนะในครานี้!
