บทที่ 152 ทุกสิ่งเตรียมพร้อมแล้ว ขาดเพียงสิ่งเดียว!
เมื่อลู่เฉินรู้ว่าปิงหลิวหลีกัลวลเรื่องใด เขาก็พลันเผยยิ้มออกมา “ยอดฝีมือขั้นหลอมแก่นแท้? งานประลองสิบสำนัก?”
“งานประลองสิบสำนัก ก็คือการที่แต่ละสำนักส่งผู้ฝึกตนไม่เกินขั้นหลอมแก่นแท้มาเข้าร่วมการแข่งขัน โดยอันดับของแต่ละสำนักจะถูกกำหนดด้วยอันดับของศิษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขา สำนักใดสามารถครอบครองผู้ฝึกตนขั้นหลอมแก่นแท้ที่แข็งแกร่งที่สุด สำนักนั้นก็จะมีโอกาสกลายเป็นสิบสำนักที่แข็งแกร่งที่สุดเช่นกัน” ปิงหลิวหลีอธิบาย
“โอ้? จำกัดที่ขั้นหลอมแก่นแท้งั้นหรือ?”
“ใช่!”
“ได้กำหนดหรือไม่ว่าไม่นับผู้ฝึกวิถีภูตผี?” ลู่เฉินถามเพื่อความแน่ใจ
“ฝึกฝนวิถีภูต…”
“อย่างเช่น นางผู้นี้” ลู่เฉินชี้ไปยังหนานเหยา
ปิงหลิวหลีส่ายหัว “คงไม่ได้ สถานที่ศักดิ์สิทธิ์เช่นนั้นย่อมไม่ยอมให้ผู้ฝึกวิถีภูตผี หรือผู้ฝึกวิถีมารเข้าร่วมอย่างแน่นอน”
ลู่เฉินเข้าใจแล้วจึงกล่าวต่อ “เช่นนั้น ให้โจวอวี๋เข้าร่วมก็ได้”
“แล้วเจ้าเล่า… เจ้าจะไม่เข้าร่วมหรือ?” ปิงหลิวหลีอดมองไปยังลู่เฉินไม่ได้ เพราะนางรู้ว่าลู่เฉินนั้นเก่งกาจ จึงคาดหวังให้เขาเข้าร่วม
ทว่าลู่เฉินเพียงยิ้มออกมา “จัดการกับเด็กพวกนั้น แค่โจวอวี๋เข้าร่วมก็เพียงพอแล้ว”
“แต่…” ปิงหลิวหลียังคงรู้สึกกังวล
ทว่าลู่เฉินกลับเอ่ยขัดเสียก่อน “แล้วเราจะออกเดินทางเมื่อใด?”
“ออกเดินทางในวันพรุ่ง และเวลาในการแข่งขันก็คือห้าวันห
