ที่อยู่อีกด้านหนึ่ง ถึงแม้จะไม่รู้ว่าลู่เฉินนั้นทำเช่นไรบ้าง แต่เขากลับกังวลใจ “สำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์จะโกรธเคืองจนถึงขั้นหันมาโจมตีพวกเราหรือไม่?”
“ไม่มีทาง!” ลู่เฉินตอบด้วยความมั่นใจ
“เพราะเหตุใด?” ไป๋อู่จินสงสัย แต่ลู่เฉินเพียงยิ้มออกมา “ถ้าพวกเขาคิดจะมาก็คงรีบมานานแล้ว แต่ถ้าพวกเขาไม่มา นั่นเพราะว่าค่ายกลของสำนักเก้าสุขสงบยังอยู่ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่กล้าบุกเข้ามาง่าย ๆ”
ไป๋อู่จินที่ได้ฟังพลันกล่าวอย่างลำบากใจว่า “แต่ตอนนี้ค่ายกลของเราไม่ได้ทรงพลังดั่งเดิมแล้ว หากพวกเขาคิดจะมาโจมตีจริง ๆ เกรงว่าพวกเราจะรับมือไม่ไหว”
ลู่เฉินยิ้ม “เช่นนั้นข้าจะทำให้ค่ายกลมั่นคงยิ่งขึ้น”
“ทำให้ค่ายกลมั่นคงขึ้น?” ไป๋อู่จินคิดว่าลู่เฉินเพียงแค่พูดหยอกเท่านั้น แต่ลู่เฉินกลับสั่งให้หลี่ว์ซือและคนอื่น ๆ ช่วยตน ทั้งยังบอกให้ปิงหลิวหลีขึ้นไปบนอากาศเพื่อช่วยอีกแรง
ผลจากความร่วมมือกันนี้ ทำให้หลังจากผ่านไปไม่ถึงชั่วยาม ลู่เฉินก็ซ่อมแซมค่ายกลได้ประมาณห้าในสิบส่วนแล้ว
และถึงแม้จะเป็นเพียงแค่ห้าในสิบส่วน แต่ไป๋อู่จินก็รู้ว่าเพียงแค่นี้ย่อมมากพอแล้วที่จะรับมือกับการบุกจู่โจมของสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์ และแม้จะมีสิบสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์บุกเข้ามาพร้อมกัน พวกมันก็ยังไม่สามารถเข้ามาสร้างปัญหาในสำนักพวกเขาได้อยู่ดี!
“นี่… นี่มันเหลือเชื่อเกินไปเสียแล้ว” ไป๋อู่จินเอ่ยขึ้นมาอย่างตกตะลึง
ทางด้านปิงหลิวหลี นางครุ่นคิดอยู่ชั่วคร
