บทที่ 145 จัดการกับพวกหนูสกปรก จะอ่อนข้อไม่ได้เด็ดขาด!
หลันเสี้ยวไม่รู้ว่าลูเฉินนั้นพูดอะไร แต่เขารอที่จะลงมือไม่ไหวแล้ว!
บนร่างของหลันเสี้ยวปรากฏแสงกะพริบไหว ก่อนที่ลูกไฟขนาดใหญ่จะพุ่งมายังลู่เฉิน คิดโจมตีชายหนุ่มให้ถึงตาย!
ทว่าลู่เฉินนั้นคร้านจะหลบซ่อน เขาจึงเปิด ‘กำแพงพันชั้น’ ที่มีเก้าสิบชั้นออกมา
เมื่อลูกไฟเพลิงของหลันเสี้ยวกระทบเข้ากับกำแพงทั้งเก้าสิบชั้น มันก็แตกออกเป็นเสี่ยง ๆ เพียงสามสิบกว่าชั้นเท่านั้น
ผลลัพธ์ดังกล่าวทำให้หลันเสี้ยวตกใจอย่างมาก “ไม่ เป็นไปไม่ได้ เจ้า เจ้าเป็นเพียงแค่ผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานชัด ๆ!”
“ข้าเป็นเพียงขั้นสร้างรากฐานนั้นไม่ผิด แต่แล้วมันเช่นไรหรือ?”
“การป้องกันของเจ้าไม่ควรจะแข็งแกร่งเช่นนี้” หลันเสี้ยวร้อนใจ แต่ลู่เฉินเพียงยิ้มอย่างเย็นชา “ข้าให้โอกาสเจ้าอีกครั้ง”
ด้วยความสิ้นหวัง หลันเสี้ยวจึงหยิบกระบี่เพลิงออกมาและพุ่งออกไป แต่กระบี่นั้นเมื่อกระทบกับกำแพงป้องกันของลู่เฉิน กำแพงปราณก็แตกสลายไปเพียงสี่สิบชั้นเท่านั้น!
“เจ้า…” หลันเสี้ยวเอ่ยติดขัด
ลู่เฉินยิ้มเยาะออกมา “เจ้าไม่ลองคิดดูเสียหน่อยหรือ ถ้าหากข้าไม่มีความสามารถใด ๆ เช่นนั้นจะทำให้ผู้คนจากแดนวิญญาณมากมายมาหาข้าได้อย่างไร?”
“นั่น นั่นเป็นเพราะเจ้าหลอกล่อพวกเขา!”
“ไร้สาระ” ลู่เฉินยิ้มประหลาดออกมา แต่หลันเสี้ยวกลับตื่นตระหนก เริ่มร่ายรำกระบี่อย่างบ้าคลั่ง คิดอยากจะทำให้ลู่เฉินตาย แต่ไม่ว่าจ
