เป็นไร ไม่ยากลำบากอะไร” ลู่เฉินยิ้ม จากนั้นจึงเก็บมือกลับมา และมองไปยังปิงหลิวหลี “สำเร็จแล้ว ตอนนี้พลังของเจ้าฟื้นฟูกลับมาถึงขั้นก่อกำเนิดระดับปลายแล้ว”
ปิงหลิวหลีจึงลองทดสอบดู และแน่นอนว่าอาการบาดเจ็บทั้งหมดนั้นหายไปแล้ว!
นี่จึงทำให้ปิงหลิวหลีเอ่ยถามอย่างสงสัย “นี่…”
“แต่เห็นทีข้าคงต้องช่วยเจ้าเพิ่มระดับขั้นพลังอีกสักหน่อยถึงจะดี” พูดจบ ลู่เฉินก็หยิบถุงสูญญะญาณออกมา และหยิบเม็ดยาออกมามากมาย พร้อมทั้งร้องสั่งให้ปิงหลิวหลีนั่งลง
ปิงหลิวหลีถามด้วยความแปลกใจ “เจ้าจะทำอะไร?”
“ตอนที่ข้าอยู่แดนวิญญาณ ข้าได้รับเม็ดยาที่น่าสนใจมาไม่น้อย และเม็ดยาพวกนี้… มันก็เพียงพอที่จะปรับเปลี่ยนรวมทั้งช่วยเพิ่มขั้นพลังให้เจ้าได้!”
“เม็ดยา? นี่… นี่ใช้ได้จริงหรือ?” ปิงหลิวหลีตื่นตระหนก
แท้จริงแล้วเม็ดยานี้เป็นยาที่ผู้ฝึกวิถีภูตผีใช้กัน นางที่เป็นผู้ฝึกตนทั่วไปจะรู้จักได้เช่นไร ดังนั้นนางจึงรู้สึกปฏิเสธอยู่ในใจลึก ๆ
แต่จิ่วโหยวกลับเชื่อมั่นในลู่เฉิน “เชื่อเขาเถอะ หากเขาบอกว่าได้ก็ต้องได้แน่นอน”
“นี่มัน…” ปิงหลิวหลีกังวลเล็กน้อย แต่ลู่เฉินกลับดูดซึมไอภูตผีของเม็ดยานี้เสียหมด เหลือไว้เพียงส่วนสำคัญที่ปลอดภัย ก่อนจะมองไปยังปิงหลิวหลีพลางยิ้ม “กลืนมันลงไป!”
“กลืนลงไป? เยอะเช่นนี้?” ปิงหลิวหลีมองเม็ดยาทีละเม็ด แสดงสีหน้าลำบากใจออกมา
“ใช่”
“ไม่ว่าจะเม็ดยาอะไร หากกิน… กินเยอะไป มันจะ… จะไม่เกิดผลดีต่อร่างกาย” ป
