้น ปิงหลิวหลีก็คล้ายถูกกระตุ้น นางกล่าวอย่างโกรธเคืองว่า “มันจะง่ายเช่นนี้ได้อย่างไร!”
“หากมีข้า สิ่งใด ๆ ก็ย่อมสำเร็จโดยง่าย!” ลู่เฉินพูดด้วยความมั่นใจ
ปิงหลิวหลีที่ได้ฟังรู้สึกแปลกใจ นางถาม “หรือว่าเจ้ามีวิธีที่จะรักษาข้าให้หายขาดแล้ว?”
“ประมาณนั้น” คำพูดของลู่เฉิน ทำให้ปิงหลิวหลีพูดอย่างตื่นเต้นขึ้นมา “เช่นนั้นก็รีบลงมือ!”
“อันใดนะ? ไม่ขุ่นเคืองใจแล้วหรือ?” ลู่เฉินย้อนถาม
ส่วนปิงหลิวหลีที่เจอคำพูดเช่นนั้น นางก็ได้แต่พูดด้วยความลำบากใจ “ข้าจะกล้าได้เช่นไร!”
พูดจบ ปิงหลิวหลีก็หันมองไปยังรูปปั้นอีกด้านหนึ่ง เห็นได้ชัดว่านางหวาดกลัวจิ่วโหยว ยิ่งผนวกกับในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมาที่จิ่วโหยวคอยสังเกตลู่เฉินนั้น ปิงหลิวหลีก็สามารถตัดสินได้ว่าลู่เฉินผู้นี้ไม่ใช่คนธรรมดา!
ลู่เฉินไม่สนใจว่านางกำลังคิดอันใด กลับให้นางนั่งลง ส่วนจิ่วโหยว เขาก็พลันหันไปพูดกับลู่เฉินว่า “ได้โปรด!”
“เรื่องเล็กน้อย!” พูดจบ ลู่เฉินก็เดินมายังด้านหลังของปิงหลิวหลี จากนั้นจึงเริ่มการรักษานาง
เพราะก่อนหน้านี้ขั้นพลังไม่เพียงพอ จึงไม่สามารถกำจัดอาการบาดเจ็บนี้ได้ แต่ตอนนี้ลู่เฉินถึงขั้นสร้างรากฐาน และมีชั้นรากฐานถึงเจ็ดสิบชั้นแล้ว ดังนั้นมันย่อมให้ผลลัพธ์ไม่เหมือนเดิม!
เมื่อสัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลงนี้ได้ ปิงหลิวหลีพลันรู้สึกประหลาดใจขึ้นมา “เพียงแค่ไม่ถึงครึ่งปี เหตุใดกลิ่นอายของเจ้าถึงแข็งแกร่งขึ้นถึงเพียงนี้?”
