ข้าแค่อยากรู้ว่าใครเป็นคนสั่งเจ้า นอกนั้นอย่าได้พล่ามอันใดอีก!”
”สั่งอันใด?” หลัวลี่ผู้นี้แสร้งทำเป็นโง่เขลา ส่วนคนอื่น ๆ ก็บอกว่าพวกเขามากันเอง และไม่มีผู้ใดชี้นำ
ทว่าลู่เฉินไม่ใช่คนโง่! โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากอยู่ในหลายชาติภพ เมื่อเห็นท่าทีของเขาพวกนั้น ชายหนุ่มก็ค่อนข้างแน่ใจทีเดียวว่ามีคนใส่ร้ายสำนักเก้าสุขสงบ!
แต่คนเหล่านี้ปฏิเสธที่จะยอมรับมัน!!!
ดังนั้นลู่เฉินจึงทำได้เพียงพูดว่า “ใครก็ตามที่พูดก่อน จะได้ไปก่อน”
ทันทีที่เปล่งคำพูดเหล่านี้ออกมา คนเหล่านั้นก็เริ่มหวาดกลัวเล็กน้อย เพราะหลี่ว์ซือเดินเข้าไปใกล้ ส่วนผู้ชมโดยรอบก็มองหน้ากันด้วยความตกใจ ขณะที่เหล่าศิษย์ของสำนักเก้าสุขสงบนั้นเป็นกังวลว่าลู่เฉินจะก่อเรื่องร้ายแรงเข้าให้ พวกเขาจึงรีบส่งคนไปแจ้งให้ผู้อาวุโสบนภูเขาทราบ
อย่างไรก็ตาม ในเวลานั้นเอง ผู้ฝึกตนขั้นหลอมแก่นแท้ที่กลัวว่าจะถูกหลี่ว์ซือฆ่าตายก็รีบร้อนเข้ามายอมจำนน ปากก็กล่าวสารภาพความจริงออกมาว่า “สำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์ เป็นสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์ที่จ้างพวกเรามาที่นี่”
หลัวลี่พูดด้วยความโกรธทันทีที่มีคนสารภาพ “เจ้าไม่กลัวว่าสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์จะฆ่าเจ้าหรือ?”
ทว่าชายคนนั้นกลัวเกินกว่าจะส่งเสียง ในขณะที่คนอื่น ๆ ก็มีสีหน้าดูไม่ได้
หลังจากได้ยินคำสารภาพนี้ ผู้ชมโดยรอบต่างก็พากันตกใจ พวกเขาหันไปพูดคุยกันทันทีว่า “ที่แท้สำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์ก็เป็นผู้ที่ก่อปัญหา!”
ในขณะนั้น หล