ัวลี่ต้องการใส่ร้ายสำนักเก้าสุขสงบต่อไป แต่ลู่เฉินกลับชิงกล่าวกับผู้ฝึกตนขั้นหลอมแก่นแท้เหล่านั้นเสียก่อนว่า “ตราบใดที่เจ้าสารภาพทุกอย่าง เจ้าสามารถอยู่ในสำนักเก้าสุขสงบและได้รับการคุ้มครองได้ ข้ารับประกันว่าพวกเจ้าจะไม่ถูกสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์ล้างแค้นแน่”
คำพูดนี้ทำให้คนเหล่านั้นคลายความกังวลลง ดังนั้นพวกเขาทั้งหมดจึงทยอยกันพูดความจริงออกมา
ที่แท้สำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์ก็สัญญาว่าจะมอบศาสตราวุธวิญญาณชั้นยอดให้พวกเขา!!
เมื่อการณ์เป็นเช่นนั้น ทุกคนจึงเริ่มยืนอยู่ฝั่งสำนักเก้าสุขสงบ และเริ่มสาปแช่งคนเหล่านี้ ทำให้หลัวลี่กลัวมากจนเขาอยากจะวิ่งหนี แต่หนานเหยากลับเข้าไปขวาง นางว่าพลางหัวเราะ “อยากหนีหรือ?”
”ข้า… ข้าถูกบังคับ” หลัวลี่ตระหนกตกใจ
ทว่าหนานเหยาไม่คิดเช่นนั้น และคิดจะจัดการเขาสักหน่อย แต่ลู่เฉินกลับพูดกับหลี่ว์ซือว่า “ทำลายขั้นพลังของเขา!”
หลี่ว์ซือก้าวไปข้างหน้าและทำตามคำสั่งของลู่เฉินทันที
ทุกคนที่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นต่างก็ตกตะลึงจนตาค้าง
เมื่อเรื่องทางนี้จบลง ลู่เฉินพลันมองไปรอบ ๆ ด้วยสายตาเย็นชา ก่อนที่เขาจะกล่าวว่า “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ถ้าใครกล้าใส่ร้ายสำนักเก้าสุขสงบอีก มันผู้นั้นก็จะมีจุดจบเช่นนี้!”
ประโยคนี้ทำให้คนจำนวนไม่น้อยหวาดกลัว แต่บรรดาศิษย์ของสำนักเก้าสุขสงบกลับรู้สึกตื่นเต้น บางคนถึงกับตะโกนว่า “บุตรศักดิ์สิทธิ์จงเจริญ!”
