สียงเย็นชา “น้ำเสียงเจ้านี่มัน…. จองหองนัก!”
“จองหอง? ข้าคิดว่าข้ายับยั้งใจแล้วนะ!”
ขณะที่หญิงสาวมองมายังลู่เฉิน นางก็คล้ายไม่อาจสะกดกลั้นโทสะได้อีก หญิงลึกลับตวาดลั่นทันทีว่า “เช่นนั้นข้าจะทำให้เจ้ารู้ถึงความแข็งแกร่งของค่ายกลนี้!”
จากนั้นรอบกายนางก็ปรากฏภูตผีออกมานับไม่ถ้วน
หากสังเกตดี ๆ จะพบว่าภูตผีเหล่านี้มีนัยน์ตาแดงก่ำสะดุดตา อีกทั้งท่าทางการเคลื่อนไหวยังแปลกพิกล คล้ายกับ… คนบ้า!
ชิวเอ้อตื่นตระหนกขึ้นมาทันที “ภูตผีพวกนี้ พวกมันกำลังจะคลุ้มคลั่ง!”
“ไม่เป็นอะไร!”
ชิวเอ้อที่เห็นว่าลู่เฉินไม่ได้รู้สึกแยแสกับปัญหาร้ายแรงที่กำลังเกิดขึ้น เขาจึงกล่าวออกมาว่า “ภูตผีที่คลุ้มคลั่งพวกนี้มีการโจมตีที่รุนแรง พวกมันสามารถทำให้จิตใจเหยื่อบอบช้ำหรือถูกทำลายอย่างง่ายดาย!”
“แข็งแกร่งมากนักหรือ? ข้าไม่เห็นจะรู้สึกเช่นนั้นเลย” เมื่อลู่เฉินพูดจบ เขาก็ไม่แสดงท่าทีอะไรอีก
ชิวเอ้อที่เห็นท่าทางนิ่งเฉยของชายหนุ่มไม่อาจระงับความกลัวได้อีก เขาพูดเสียงดังทันทีว่า “ภูตผีพวกนี้ อย่าว่าแต่ผู้ฝึกวิถีพุทธเลย แม้แต่ผู้ฝึกวิถีภูตผีก็ไม่สามารถต้านทานได้!”
อย่างไรก็ตาม ลู่เฉินยังคงเฉยเมยต่อไป ทำให้ชิวเอ้อที่หวาดกลัวหันไปร้องขอหญิงสาวผู้นั้นแทน “นายท่าน ข้า…”
“เจ้าพาคนนอกเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต นั่นหมายความว่าเจ้าทรยศพวกเราแล้ว!” หญิงสาวผู้นั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงโกรธจัด
ชิวเอ้อพลันตื่นตระหนกขึ้นมา เพราะภูตผีคลุ้มคลั
