นั่นเพียงหนึ่งปี มันก็เทียบได้กับฝึกฝนภายนอกเป็นเวลาสิบกว่าปีหรือยี่สิบปีเลยทีเดียว!”
ลู่เฉินพยักหน้า “ช่างเป็นสถานที่ที่ดีเสียจริง”
“แต่ตอนนี้…” ชิวเอ้อรู้สึกผิดหวัง
แต่ลู่เฉินกลับยิ้มออกมา “ไม่แน่ว่าเจ้าอาจจะยังสามารถอยู่ที่นี่ต่อไปได้”
“เป็นเช่นนี้แล้ว ข้ายังอยู่ต่อได้? หากพวกเขาไม่ฆ่าข้าทิ้งก็คงไม่ใช่แล้ว”
“เพียงแค่มีข้าอยู่ พวกเขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้!” จบประโยคนี้ของลู่เฉิน มันก็ทำให้ชิวเอ้อคิดว่าชายหนุ่มเพียงแค่พูดโอ้อวดเท่านั้น เพราะแท้จริงแล้วลู่เฉินก็เป็นเพียงผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐาน ถ้าหากต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือในหมู่บ้าน พวกเขายังจะรอดกลับไปได้หรือ?
