บทที่ 132 ลาก่อนหญิงสาวผู้นั้น
ทุกคนโดยรอบต่างสัมผัสได้ถึงพลังทำลายล้างของหมัดนี้ ผนวกกับปราณภูตผีในกายชิวเอ้อ แน่นอนว่าหากมันทำให้เกิดบาดแผลขึ้นมา ปราณภูตผีนี้ก็จะทิ้งผลร้ายแฝงเอาไว้ในร่างของเหยื่อ!
แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็ได้บังเกิดขึ้น! ‘กำแพงพันชั้น’ ของลู่เฉินกางออกในฉับพลัน และหมัดนี้ก็ทำลายกำแพงปราณไปได้เพียงยี่สิบกว่าชั้น!! …ดังนั้นอย่าว่าแต่บาดเจ็บเล็กน้อยเลย แม้แต่ปลายเส้นขนของลู่เฉินก็ไม่ได้หลุดร่วงเลยด้วยซ้ำ!
“นี่…. เป็นไปได้อย่างไร!” ชิวเอ้อเบิกตากว้าง
ไม่เพียงแต่ชิวเอ้อเท่านั้น ผู้คนที่มองดูอยู่รอบ ๆ ต่างก็ตกตะลึงขึ้นมาเช่นกัน
สำหรับชิวต้านั้น เขาที่กังวลใจแทนลู่เฉินในคราแรก ทว่าเมื่อเห็นผลลัพธ์ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก
ส่วนลู่เฉินก็เพียงมองไปยังชิวเอ้อที่ตกตะลึงอยู่ “ยังจะเข้ามาอีกหรือไม่?”
ครั้นเผชิญคำท้าทายเช่นนี้ ชิวเอ้อมีหรือจะนิ่งเงียบไม่โต้ตอบ เขาได้เหวี่ยงหมัดโจมตีออกไปอีกหลายครั้ง ทว่าผลลัพธ์ก็ยังคงเป็นเช่นเดิม นั่นก็คือ ‘กำแพงพันชั้น’ ของลู่เฉินยังคงอยู่ และตัวคนก็ไม่บุบสลายแม้แต่ปลายเล็บ!
นี่จึงทำให้ทุกคนต่างก็ตกตะลึง
แม้แต่ผู้คลั่งไคล้เต๋าที่อยู่ท่ามกลางกลุ่มคนก็ขมวดคิ้วมุ่น “การป้องกันของเจ้าหนุ่มผู้นี้ เหตุใดจึงแข็งแกร่งนัก?”
ในขณะนี้ชิวเอ้อตาเบิกกว้าง ใบหน้าของเขาฉายชัดถึงโทสะและความไม่เข้าใจ ส่วนชิวต้าที่เห็นดังนั้นก็ได้เอ่ยกับลู่เฉินว่า “สหายท่านนี้ ได้โปรดช
