้เต๋า เขาก็จ้องมองไปยังลู่เฉินด้วยแววตาข่มขู่ “ตอนนี้สามารถส่งออกมาได้หรือยัง?”
“จำเป็นด้วยหรือ?”
“แม้แต่เขายังถูกข้ากักขังไว้ ดังนั้นเจ้าคิดว่าผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานอย่างเจ้าจะมีวิธีหลบหลีกการโจมตีของข้าได้งั้นหรือ?” คำพูดของผู้คลั่งไคล้เต๋านี้แฝงไปด้วยการตักเตือนและข่มขู่
ซึ่งทุกคนต่างก็คิดว่าลู่เฉินที่อยู่เพียงขั้นสร้างรากฐานคงยอมแพ้เป็นแน่
แต่ใครจะคิดว่าลู่เฉินกลับขยับมือไม้แปลก ๆ ออกมา!
ชายหนุ่มวางมือข้างหนึ่งไว้บนม่านป้องกัน ทำให้ม่านสีทองนี้อ่อนแอลง!
ผลลัพธ์เช่นนี้ทำให้ผู้คนต่างก็แปลกใจว่าเกิดเหตุอะไรขึ้น! เช่นเดียวกับผู้คลั่งไคล้เต๋าที่ชะงักงันนิ่งไป!!
หลี่ว์ซือที่เห็นโอกาสพลันรวบรวมพลัง ใช้จังหวะนั้นต่อยทำลายม่านป้องกันนี้ กระทั่งแรงลมของหมัดยังส่งให้กระบี่ไม้ลอยกลับไปยังด้านหลังของผู้คลั่งไคล้เต๋า!
สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ทำให้ผู้คลั่งไคล้เต๋าตกตะลึง
แต่ทั้งหมดยังไม่จบ! เพราะหมัดของหลี่ว์ซือได้พุ่งไปยังผู้คลั่งไคล้เต๋า ทำให้เขากระเด็นออกไปจากตรงนั้น!!
โลหิตพุ่งออกจากริมฝีปากของผู้คลั่งไคล้เต๋าทันที ส่วนหลี่ว์ซือที่เห็นดังนั้นก็ได้เก็บหมัดกลับมา ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “อย่ามายุ่งกับพวกข้าอีก!”
พูดจบ หลี่ว์ซือพลันหันมองไปยังลู่เฉิน ทว่าชายหนุ่มกลับเดินออกไปไกลแล้ว หลี่ว์ซือจึงรีบตามไปทันที
ทางด้านของผู้คลั่งไคล้เต๋า เขายังคงไม่ลดความพยายาม ปากก็กล่าวว่า “ข้า จะต้องจัดการพว
