กนี้ให้ได้!”
ผู้คนที่มองดูอยู่ต่างพากันส่ายหัว บางคนพึมพำออกมา “‘คลั่งไคล้’ ชื่อนี้ช่างไม่ผิดจริง ๆ!”
“หรือว่าเขาไม่กลัวถูกพลังหมัดนี้อัดจนตัวตาย?”
“เขาคือผู้คลั่งไคล้เต๋า ย่อมไม่ยอมแพ้โดยง่ายอยู่แล้ว!”
“ก็ใช่”
ขณะนั้นเอง ผู้คลั่งไคล้เต๋าก็ได้กินเม็ดยาเข้าไป ทำให้บาดแผลทั่วกายดีขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เจ้าตัวจะพุ่งทะยานออกจากที่นี่ และติดตามสองคนนั้นที่เดินห่างออกไปอย่างรวดเร็ว!
ทิ้งไว้เพียงผู้คนโดยรอบที่มองผู้คลั่งไคล้เต๋าด้วยสายตาสมเพชปนอิจฉา
หลี่ว์ซือที่สังเกตการกระทำของผู้คลั่งไคล้เต๋าพลันขมวดคิ้วมุ่น “ชายผู้นี้ เหตุใดจึงไม่กลัวตาย?”
“ไม่ใช่เขาไม่กลัวตาย แต่แท้จริงแล้วคือตายไม่ได้” ลู่เฉินตอบขณะที่กำลังเดิน หลี่ว์ซือที่สงสัยจึงถามว่า “เพราะเหตุใด?”
“รากวิญญาณของเขาค่อนข้างพิเศษ”
“รากวิญญาณ?”
“เจ้าเคยได้ยินรากวิญญาณแห่งการรักษาหรือไม่?”
หลี่ว์ซือพลันส่ายหัว “ข้าฝึกฝนกายเนื้อ ไม่เคยเข้าใจเรื่องพวกนี้”
ลู่เฉินจึงอธิบายว่า “โลกหล้านั้นกว้างใหญ่ ดังนั้นมันจึงมีรากวิญญาณพิเศษมากมายเกินจะกล่าวถึง และหนึ่งในนั้นก็คือรากวิญญาณแห่งการรักษา”
“รากวิญญาณชนิดนี้มีอันใดพิเศษ?”
“ขอเพียงแค่ไม่ใช่การโจมตีถึงตายในคราเดียว เขาผู้นั้นก็สามารถพึ่งเม็ดยาหรือวิชาการรักษาบางอย่างเพื่อฟื้นฟูและรักษาการบาดเจ็บได้ในทันที”
หลี่ว์ซือตกตะลึง “บนโลกใบนี้มีสิ่งที่แปลกประหลาดเช่นนั้นด้วยหรือ?”
ลู่เฉินยิ้ม “ในโล
