้าจะขยี้วิญญาณของเจ้าให้แหลกละเอียดเลยคอยดู!”
“วิญญาณของคนอื่นอาจจะแหลกละเอียด แต่ไม่มีทางเกิดขึ้นกับข้าแน่!”
”เพราะเหตุใด?” เจ้าแมวไม่เข้าใจ เพราะเป็นไปไม่ได้ที่ลู่เฉินซึ่งเป็นมนุษย์ตัวเล็ก ๆ จะมีจิตวิญญาณที่แข็งแกร่ง
แต่มันไม่รู้ว่าหลังจากที่ลู่เฉินผ่านมาหลายชาติภพ จิตวิญญาณของชายหนุ่มจะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น ดังนั้นการทำสัญญากับแมวตัวนี้จึงไม่ใช่ปัญหา “เมื่อลองดู เจ้าก็จะรู้เอง”
เมื่อเห็นลู่เฉินยังดื้อดึง แมวตัวนั้นจึงยอมตกลง “ได้! เจ้าพูดเองนะ!”
”มาเลย!”
ว่าแล้วร่างเงาแมวสีแดงโลหิตก็ออกมาจากปากของมัน และนี่ก็คือสัญลักษณ์วิญญาณของอสูรมาร!
หลังจากที่จิตวิญญาณของลู่เฉินแทรกซึมเข้าไปในสัญลักษณ์นั่นแล้ว เครื่องหมายในวิญญาณของมารตนนี้ก็รวมเข้ากับจิตวิญญาณของลู่เฉิน ส่วนเจ้าแมวที่เดิมทีคิดว่าวิญญาณของมันจะทำลายจิตวิญญาณของลู่เฉินจนแหลกละเอียดได้อย่างง่ายดาย…
มันกลับต้องผิดคาด เพราะลู่เฉินกลับยังสบายดีมีสุข!
ผลลัพธ์เช่นนี้ทำให้เจ้าแมวตกใจ “เหตุใดเจ้าจึงไม่เป็นไร?”
“เพราะจิตวิญญาณของข้าแข็งแกร่งกว่าของเจ้า!”
”ไม่ มันเป็นไปไม่ได้!” เจ้าแมวไม่อยากจะเชื่อ แต่ลู่เฉินกลับมองมันด้วยรอยยิ้ม “บอกข้าที เหตุใดเจ้าจึงถูกผนึกอยู่ที่นี่!”
เมื่อเผชิญกับเรื่องราวชวนสับสน ผสมปนเปเข้ากับคำถามนี้ มันก็ทำให้เจ้าแมวปวดหัวคล้ายกำลังจะเป็นบ้า “ข้า ข้า…”
“อันใด? การติดตามข้า มันทำให้เจ็บปวดมากหรือ?”
”ก็เจ้ามันอ่อน
