ตอนแรก แต่เมื่อลู่เฉินคลายเงาโลหิตออกทีละอัน และทำให้พวกเขาเป็นอิสระ คนทั้งหมดก็พากันตื่นเต้นยินดี
ส่วนลู่เฉินก็นำแผ่นป้ายของทุกเมืองมารวมกันอย่างสนอกสนใจ
เพราะขณะนี้เขารวมมาได้เจ็ดแผ่น ตั้งแต่เขตที่หนึ่งถึงเจ็ด!
ไม่เพียงเท่านั้น ลู่เฉินยังพบว่าไอมารของศิลาวิญญาณโลหิตในป้ายสัญลักษณ์วิญญาณสวรรค์ยังเข้มข้นขึ้นอีกด้วย!
”หรือว่ายิ่งรวบรวมได้มากเท่าไหร่ ไอมารก็ยิ่งเข้มข้นขึ้นเท่านั้น?” ลู่เฉินพึมพำกับตัวเอง
ยามนี้เอง ผู้คนในเขตที่แปดไปจนถึงเขตที่สิบพลันร้อนใจแล้ว พวกเขาต่างก็ทยอยกันเข้ามาขอความช่วยเหลือจากลู่เฉิน
แน่นอนว่าลู่เฉินย่อมเต็มใจช่วย ดังนั้นชายหนุ่มจึงสั่งให้คนที่เหลือเอาโลหิตออกมา ส่วนทูตมารที่อยู่ในความมืดก็ทำการข่มขู่ด้วยวิธีต่าง ๆ นานา แต่ไม่ว่าอย่างไร ทุกคนก็ไม่ฟัง ราวกับว่าลืมการมีอยู่ของเขาไปเสียสนิท
เมื่อเวลาผ่านไป ในมือของลู่เฉินก็มีป้ายสัญลักษณ์วิญญาณสวรรค์ของเขตที่แปดถึงสิบแล้ว!
แต่สิ่งที่ทำให้ลู่เฉินรู้สึกแปลกก็คือ หลังจากที่ศิลาวิญญาณโลหิตในป้ายทั้งสิบหลอมรวมกันแล้ว มันกลับยังมีมุมที่ขาดหายไปไม่น้อย
”หรือว่าไม่ได้มีแค่สิบป้าย?” ลู่เฉินสงสัย
แต่แล้วลู่เฉินก็ค้นพบแรงดึงดูดอันทรงพลังที่กำลังดึงป้ายสัญลักษณ์วิญญาณสวรรค์หลังจากที่หลอมรวมกันแล้วอย่างรวดเร็ว!
แรงดึงดูดนี้…. มันมาจากใต้ดินด้านล่าง!
“ใต้ดิน?” ลู่เฉินนึกสงสัยว่าใต้ดินด้านล่างนี้ยังมีป้ายสัญลักษณ์วิญญาณสวรรค
