จริงจังต่อไป และติดตามลู่เฉินเข้าไปในถ้ำ
เมื่อครู่นี้โดยรอบยังมีแสงสว่างอยู่เลย แต่เมื่อมาถึงด้านใน ทุกอย่างก็ค่อย ๆ มืดลง
ไม่เพียงเท่านั้น หลี่ว์ซือยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแปลกประหลาด มันเป็นกลิ่นอายที่ทำให้เลือดลมในกายไหลเวียนเร็วผิดปกติ และหัวใจก็เต้นเร็วขึ้นเช่นกัน
“นี่… มันเกิดอะไรขึ้น?” หลี่ว์ซือหยุดเดินกะทันหัน
“ทีนี่มีไอมารจำนวนไม่น้อย และไอมารพวกนี้ไม่ได้มีผลกระทบเพียงแค่ผู้ฝึกตนทั่วไป แต่แม้กระทั่งผู้ฝึกกายเนื้อเช่นเจ้า มันก็ส่งผลไม่น้อย”
ประโยคนี้ทำให้หลี่ว์ซือประหลาดใจขึ้นมา “ไอมาร?”
“ใช่ ไปเถอะ”
หลี่ว์ซือจึงทำได้เพียงเลี่ยงการรับกลิ่นอายเหล่านั้นเข้าไป
เมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเขาทั้งสองก็เดินลึกเข้าไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งมาถึงด้านในสุด
พวกเขาเห็นเพียงแสงสว่างสีม่วงอ่อนแผ่กระจายออกมา และภายในแสงสีม่วงนี้ มันก็มีขั้นบันไดสีดำสนิทปรากฏให้เห็น!
“ลงไปดีหรือไม่?” หลี่ว์ซือกังวลใจ เพราะความหนาแน่นของไอมารโดยรอบทำให้เขารู้สึกว่าอะไรบางอย่างที่น่ากลัวกำลังรออยู่ด้านล่าง
แต่ลู่เฉินกลับนิ่งเฉยมาก “ไปเถอะ!”
ว่าแล้วชายหนุ่มก็เดินนำลงไปก่อน ส่วนหลี่ว์ซือก็ทำได้เพียงตามลงไป
เมื่อเข้ามาภายใน รอบกายของคนทั้งสองก็ได้เต็มไปด้วยไอมารสีม่วงอ่อน จากนั้นแสงสีม่วงนี้ก็ยิ่งเข้มขึ้นเมื่อเดินลึกลงไป จนกระทั่งพวกเขาได้ยินเสียงดังมาจากด้านล่างของบันได เป็นเสียงคล้ายคนกำลังถกเถียงกันอย่างบ้าคลั่ง
หลี่ว์ซือ
