่งไปแล้ว ตำหนักวิญญาณสวรรค์คง… คงไม่ออกมาจัดการพวกเราใช่หรือไม่?”
ยิ่งพูดพวกเขาก็ยิ่งหวาดกลัว เช่นเดียวกับผู้นำแห่งสำนักพันสูญที่ยิ่งกังวลใจกว่าผู้ใด “เจ้าเห็นหรือยัง เมื่อไม่มีป้ายสัญลักษณ์วิญญาณสวรรค์ ลำพังตัวเจ้าเองก็ไม่สามารถทำให้พวกข้าเป็นอิสระได้หรอก!”
เห็นได้ชัดว่าผู้นำแห่งสำนักพันสูญก็กลัวว่าตัวเองจะโดนจัดการเช่นกัน
แต่ใครจะคิดว่าลู่เฉินกลับเดินไปเดินมาอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยว่า “ที่จริง มันยังมีอีกหนึ่งวิธี”
“วิธีอันใด?” ทุกคนต่างแสดงสีหน้ามีความหวังออกมา และถึงขนาดที่ว่าผู้นำแห่งสำนักพันสูญยังพูดด้วยความตื่นเต้นว่า “นอกจากป้ายสัญลักษณ์วิญญาณสวรรค์ เจ้ายังมีวิธีอื่นที่ทำให้พวกข้าเป็นอิสระได้?”
“มี แต่ค่อนข้างยุ่งยาก และยังจำเป็นต้องแลกกับบางอย่าง”
ทุกคนต่างมองหน้ากัน จากนั้นพวกเขาก็พยักหน้ายอมรับ ก่อนจะเป็นผู้นำแห่งสำนักพันสูญที่เอ่ยถามขึ้นมา “แลกกับอันใด?”
“ข้า ต้องการเลือดในกายของพวกเจ้า เพื่อดึงดูดให้ตำหนักวิญญาณสวรรค์กลับมา!”
“เลือดของพวกข้า?”
“พวกเจ้าต่างก็มีหยดเลือดอยู่บนป้ายสัญลักษณ์วิญญาณสวรรค์ ส่วนข้า… ข้าสามารถใช้หยดเลือดนี้ของพวกเจ้าเพื่อสร้างค่ายกลหวนโลหิต ทำให้เลือดของพวกเจ้าที่อยู่ภายนอกนั้นหวนกลับมา ซึ่งป้ายสัญลักษณ์วิญญาณสวรรค์นั้นมีเลือดของพวกเจ้าอยู่ เช่นนั้นป้ายก็ย่อมถูกหวนดึงกลับมาด้วย แต่…”
“แต่อันใด?”
“คาดว่าแต่ละคนจะต้องใช้เลือดไม่น้อยเลย จนมันอาจทำให้
