ีเช่นนี้แหละ!” บางคนไม่สบอารมณ์ขึ้นมา ส่วนคนอื่น ๆ ก็รู้แน่ว่าชายดาบคู่ผู้นี้ถือว่าจบเห่แล้ว!
แต่ใครจะคิดว่าลู่เฉินกลับหันไปพูดกับหลี่ว์ซือว่า “ดูเขาให้ดี ข้าจะไปที่ตำหนักวิญญาณสวรรค์นี่สักหน่อย!”
หลี่ว์ซือกังวลใจ “ระวัง ตำหนักวิญญาณสวรรค์นี้อาจจะไม่ง่ายดังที่คิดก็เป็นได้!”
ลู่เฉินยิ้ม “ข้าผ่านร้อนผ่านหนาวมาก็มาก พบเจออะไรน่ากลัวลึกลับมาไม่น้อย ดังนั้นเพิ่มอีกสักอย่างคงไม่เป็นไรหรอก”
พูดจบ ทุกคนก็ได้เห็นภาพที่ชวนแปลกใจ นั่นก็คือลู่เฉินได้หยิบคันธนูออกมาและโจมตีไปยังตำหนักแห่งนั้น!!
“ชายผู้นี้บ้าไปแล้ว?”
“ต้องบ้าแน่ ๆ!”
“ใช่!! เพราะบ้าถึงได้กล้าโจมตีตำหนักวิญญาณสวรรค์!”
ขณะนั้นเอง รอยฝ่ามือเลือดขนาดใหญ่ก็พุ่งลงมากลางอากาศ โดยมีเป้าหมายคือชายดาบคู่ผู้นั้น ซึ่งเพียงแค่เห็นฝ่ามือนั้น มันก็มากพอแล้วที่จะทำให้ชายผู้นั้นหวาดกลัวจนร้องออกมา “ไม่! …ข้าไม่อยากตาย!”
ทว่าสิ่งที่เกิดขึ้นถัดมากลับทำให้บรรดาผู้คนโดยรอบตกตะลึง!
ลู่เฉินให้ชายดาบคู่และหลี่ว์ซือหมอบลง ส่วนเขาเองก็ยืนอยู่ข้าง ๆ…. ซึ่งการจัดวางตำแหน่งเช่นนี้ก็ชัดเจนแล้วว่า… ลู่เฉินต้องการรับมือกับฝ่ามือนี้!!
ทุกคนคิดว่าลู่เฉินจะต้องถูกบดขยี้จนไม่มีชิ้นดีแน่ แต่ใครจะคิดว่าลู่เฉินกลับใช้ออกด้วยกำแพงพันชั้น เพื่อสร้างกำแพงปราณกว่าแปดสิบแปดชั้นขึ้นมา และเมื่อฝ่ามือเลือดขนาดใหญ่โจมตีลงมา กำแพงก็แตกกระจายออกไปแปดสิบชั้น แต่… มันก็ยังคงเหลืออ
