บทที่ 122 ครึ่งมาร ทำลายมันด้วยพลังทลายมาร!
ผนึกแก้วนี้มีชื่อว่าต้นกำเนิดมาร ปกติแล้วผู้ที่ถูกไอมารครอบงำก็จะได้รับผลกระทบจากมัน ทำให้พลังปราณที่โคจรภายในกลายเป็นไอมาร ส่งผลให้คนผู้นั้นกลายเป็นครึ่งมาร!
ครึ่งมาร มักจะมาจากผู้ฝึกตนที่กำลังขึ้นสู่ฟ้ากลายเป็นเซียน หรือฝึกฝนวิถีหลากหลายจนลมปราณแตกซ่าน ธาตุไฟเข้าแทรก ทว่าคนพวกนี้จะไม่ใช่มารโดยแท้จริง และยังสามารถผันกลับมาได้
แต่เงื่อนไขในการผันกลับนั้นก็คือการทำลายต้นกำเนิดมาร!
ทว่ามันก็เป็นสิ่งที่ทำลายยากมากเช่นกัน หากแต่มีหรือที่ลู่เฉินจะทำไม่ได้? เพราะชาติก่อน ๆ หน้านี้เขาเคยจุติในแดนต้องห้ามหมื่นมาร ชายหนุ่มเคยได้มีโอกาศศึกษาวิชามารชนิดหนึ่ง นามว่า ‘ทลายมาร’ !
เวลานี้พลังภายในร่างกายของลู่เฉินเริ่มเปลี่ยนแปลงเป็นไอมาร จากนั้นเขาก็ใช้ทลายมารส่งคลื่นพลังมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่ต้นกำเนิดมารของฟาเทียน!
ผนึกแก้วค่อย ๆ ลดขนาดลงอย่างเห็นได้ชัด จนสุดท้ายก็หายไปในที่สุด
ขณะนั้นเอง ลู่เฉินก็ได้ใช้วิชาหมื่นวิญญาณร่วมกับลูกประคำ เขาค่อย ๆ กำจัดไอมารที่อยู่ในร่างกายของอีกฝ่ายจนหมด
เมื่อทุกอย่างสำเร็จเรียบร้อย ลู่เฉินจึงเก็บมือกลับมา และมองไปยังฟาเทียนผู้เหนื่อยอ่อน “สำเร็จแล้ว!”
ขณะเดียวกัน เขาก็ได้มอบสร้อยลูกประคำคืนแก่ฟาเทียน
จากนั้น ฟาเทียนที่ยังอ่อนแออยู่ก็ได้มองสำรวจร่างกายของตนเอง เมื่อพบว่าต้นเหตุที่ทำให้กลายเป็นมารได้หายไปแล้ว สีหน้าของเจ้า
