?” ลู่เฉินหยิบป้ายสัญลักษณ์วิญญาณสวรรค์ออกมาสองแผ่น
เมื่อเห็นเลขหนึ่งและหกหลังแผ่นป้าย หลวงจีนก็หน้าเปลี่ยนสีทันที
”ถ้าเจ้าอยากเป็นอิสระ ก็ส่งป้ายสัญลักษณ์วิญญาณสวรรค์มาให้ข้า แล้วข้าจะปลดปล่อยทุกคน และแม้แต่โลหิตของเจ้าก็จะถูกบีบออกจากศิลาวิญญาณโลหิต!” ลู่เฉินเกลี้ยกล่อม
“เหตุใดข้าต้องเชื่อเจ้า?” หลวงจีนถามอย่างเป็นกังวล
”เพราะเจ้าทำอันใดข้าไม่ได้!” คำพูดของลู่เฉินทำให้หลวงจีนคิดว่าอีกฝ่ายบ้าเกินไปแล้ว ดังนั้นหลวงจีนจึงมองไปรอบ ๆ แล้วพูดว่า “เจ้ารู้หรือไม่ว่าที่นี่คือที่ใด?”
”มันคือภายในศาสตราวุธวิถีพุทธ! ใช่หรือไม่?” ลู่เฉินสามารถบอกได้ทันทีว่านี่คือศาสตราวุธวิถีพุทธ เพราะผลของมันก็คือการทำให้พวกวิถีภูตผี ปีศาจ และมารอ่อนแอลง
“ถูกต้องแล้ว! ศาสตราวุธวิถีพุทธ!”
ลู่เฉินมองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม “เจ้าควรรู้ว่าศาสตราวุธวิถีพุทธมีผลแค่กับภูตผีปีศาจเท่านั้น แต่มันไม่มีผลกับข้า!”
“แต่มีคนบอกว่า เจ้าฝึกฝนวิถีภูตผี!” หลวงจีนจ้องเขม็ง
ลู่เฉินหัวเราะอย่างขมขื่น “แล้วเจ้าล่ะ? กลายเป็นมารแล้วใช่หรือไม่? เจ้าไม่กลัวที่จะถูกเจดีย์พุทธนี้โจมตีหรือ?”
“ข้าเป็นนายของมัน ดังนั้นมันย่อมไม่มีทางโจมตีข้า!” หลวงจีนพูดอย่างมั่นใจ
ทว่าลู่เฉินกลับส่ายหัวและแสยะยิ้ม “นั่นก็ไม่แน่เสมอไป!”
หลังจากพูดจบ ลู่เฉินก็คุกเข่าลงยังถ่ายเทปราณลงบนพื้น ทำให้หลวงจีนผู้นั้นสงสัย
”นั่นเจ้ากำลังทำอันใด?”
“ข้าจะทำให้มันตัดการเชื่
