อมโยงกับเจ้า!” ลู่เฉินยิ้มอย่างชั่วร้าย ก่อนที่อักขระยันต์ประหลาดจำนวนนับไม่ถ้วนพลันเปล่งแสงสว่างวาบในเจดีย์ทันที
หลังจากที่หลวงจีนหายจากอาการตกตะลึง เขาก็ลองควบคุมเจดีย์อย่างรวดเร็ว แต่กลับพบว่าเจดีย์นี้คล้ายกับว่าขาดการเชื่อมโยงกับเขาอย่างไรอย่างนั้น!
”นี่… นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
“มันคือวิธีการผนึกศาสตราวุธชนิดหนึ่ง” ลู่เฉินถอนมือกลับมา ก่อนจะยืนขึ้นและฉีกยิ้ม
หลวงจีนที่ได้ฟังดังนั้นก็พลันตกใจและมองไปที่ลู่เฉินอย่างแปลกประหลาด “เจ้า… เจ้าเป็นใครกันแน่!”
“ไม่สำคัญว่าข้าเป็นใคร สิ่งสำคัญคือเจ้าอยากเป็นอิสระหรือไม่? เจ้าอยากที่จะออกจากการควบคุมของตำหนักวิญญาณสวรรค์หรือไม่?”
หลวงจีนพลันกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “การทรยศต่อตำหนักวิญญาณสวรรค์จะมีจุดจบไม่สวยแน่!”
หลังจากพูดจบ เขาก็หยิบสร้อยไข่มุกที่คล้องคอออกมา ก่อนจะโยนมันออกไป ทำให้ไข่มุกที่ถูกร้อยไว้กระจัดกระจาย และพากันพุ่งทะยานเข้าโจมตีไปทางลู่เฉิน!
ลู่เฉินพลันฉีกยิ้มแปลก ๆ พลางใช้ออกด้วย ‘กำแพงพันชั้น’ และเนื่องจากเขาสร้างชั้นรากฐานได้หกสิบหกชั้นแล้ว ดังนั้นจึงสามารถสร้างกำแพงได้แปดสิบหกชั้นเช่นกัน!
และเมื่อไข่มุกเหล่านี้กระทบกับผนังทีละชั้น มันก็มีเพียงห้าสิบชั้นแรกเท่านั้นที่แตกออก ส่วนประมาณสามสิบชั้นหลังนั้นไม่บุบสลายเลยสักนิด
สิ่งนี้ทำให้หลวงจีนเบิกตากว้าง “นี่มัน… เป็นไปได้อย่างไร!”
ลู่เฉินจ้องมองไข่มุกเหล่านั้นและฉีกยิ้มกว้าง “ด