้าจะทำให้เจ้าเชื่อในตัวข้า!”
ครั้งนี้หลวงจีนรู้สึกใจเต้น เขาจึงหยิบป้ายสัญลักษณ์วิญญาณสวรรค์ที่สลักเลขสองเอาไว้ออกมา ส่วนลู่เฉินก็รับไป และปล่อยเงาโลหิตของคนอื่น ๆ ในหอสวรรค์คู่ออกมา
ซึ่งหลังจากเห็นหยาดโลหิตจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาและกระจายออกทีละหยด หลวงจีนก็พลันตกใจ “นี่มัน!”
”ดูสิ ข้าได้ปลดปล่อยคนอื่น ๆ ไปแล้ว”
หลวงจีนมีท่าทีคล้ายไม่อยากจะเชื่อ แต่ในขณะนี้ทุกคนในหอสวรรค์คู่ต่างก็ตกตะลึง และบางคนยังคงตะโกนอยู่ข้างนอก
เสียงตะโกนนี้ได้ยินเข้ามาข้างใน ทำให้หลวงจีนถึงกับตกตะลึง “เขา… เขามีความสามารถจริงหรือ?”
”เจ้าเองก็มาสิ!” ลู่เฉินมองไปที่หลวงจีน
หลวงจีนไม่มีทางเลือกอื่นอีก เขามองไปทางชายหนุ่มแล้วถามว่า “ข้าต้องทำอย่างไร?”
“เอาโลหิตของเจ้าออกมาหยดหนึ่ง!”
”ของข้า?” หลวงจีนมีสีหน้าสงสัย ส่วนลู่เฉินก็พยักหน้า “โลหิตหยดเดียว ข้าสามารถใช้มันดูดโลหิตของเจ้าออกจากศิลาวิญญาณโลหิตได้!”
หลวงจีนที่ได้ฟังก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะบีบให้โลหิตออกมาหยดหนึ่ง
ทว่าเมื่อลู่เฉินสัมผัสหยดโลหิตนั้น สิ่งที่คาดไม่ถึงก็พลันเกิดขึ้น!!
