บทที่ 114 ต้นไม้ผี และบีบบังคับให้ชายชราคนหนึ่งออกมา!
ศพสวรรค์หกดาว สิ่งนี้เปรียบได้กับความแข็งแกร่งของขั้นก่อกำเนิด โดยเฉพาะที่แดนวิญญาณแห่งนี้!
ดังนั้นแต่ละคนจึงเบิกตากว้างด้วยความตกใจ
บางคนยังตะโกนออกมาว่า “ผลไม้นั่น สามารถเพิ่มขั้นพลังได้อย่างแท้จริง!”
คำพูดนี้ไม่รู้ผู้ใดเป็นผู้ตะโกนออกมา ทำให้ผู้คนมากมายถึงกับมีท่าทีราวกับปีศาจจอมกระหาย “พวกเราจะเฝ้าอยู่ที่นี่!”
“ใช่ พวกเราก็ต้องการผลไม้นี้เช่นกัน!”
เมื่อเห็นคนพวกนี้ทำตัวราวกับคนงี่เง่า ลู่เฉินจึงได้แต่ถอนหายใจ “เหตุใดคนพวกนี้จึงได้เชื่อนักว่าผลวิญญาณทมิฬนี้มีประโยชน์กับพวกเขา?”
“ผู้อาวุโส เราไปกันเลยหรือไม่?” เจี่ยลัวที่มองสำรวจตนเองแล้วก็เอ่ยถาม
ทว่าลู่เฉินกลับมองไปยังภายในเขตแดน เมื่อพบว่าเหลือไอซากศพไม่มากเท่าไหร่ เขาจึงจ้องมองไปยังต้นไม้นั้น “ไม่รีบ ข้าจะเล่นกับต้นไม้นี้สักหน่อย!”
“เล่น?” เจี่ยลัวไม่เข้าใจ ส่วนคนอื่น ๆ ก็ยิ่งไม่รู้ว่าลู่เฉินพูดว่าอันใด
ทันใดนั้นก็เห็นลู่เฉินเดินมาถึงข้าง ๆ ต้นไม้ใหญ่ และเอามือข้างหนึ่งวางไว้บนลำต้น ค่อย ๆ หลับตาลง จากนั้นก็สัมผัสถึงจิตวิญญาณในต้นไม้นี้
“ข้ารู้ว่าเจ้าสามารถสัมผัสถึงข้าได้” เสียงจิตวิญญาณของลู่เฉินดังกังวานภายในต้นไม้นี้
“เจ้าคิดจะทำอันใด?” เสียงหนึ่งที่ดูมีอายุถามกลับมา
ลู่เฉินจึงตอบกลับไปว่า “ติดตาม”
“ติดตามเจ้า? เหตุใดข้าจึงต้องทำเรื่องบ้าบอเช่นนั้น?” เสียงของชายชรากล่าว
