ลู่เฉินก็ส่ายหัวปฏิเสธ ดังนั้นหลี่ว์ซือจึงพลันถอนหายใจออกมา ทว่าผู้คนที่มองดูอยู่รอบ ๆ เมื่อได้เห็นซากศพมากมายที่นี่ พวกเขาก็พากันตกตะลึง
ไม่เพียงเท่านั้น ผู้คนมากมายยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่แผ่กระจายออกมาทั่วพื้นที่ มันค่อย ๆ ถูกต้นไม้ ณ ใจกลางนั้นดูดซึมเข้าไปอย่างรวดเร็ว!
และทุกคนก็ได้เห็นภาพที่ทำให้ตกตะลึงขึ้นมาอีกครั้ง เพราะบนต้นไม้ผีนั้น จู่ ๆ ก็เกิดผลวิญญาณทมิฬปรากฏออกมานับไม่ถ้วน
“ดูนั่น ผลไม้สีดำ!”
“นี่… นี่มันเยอะมาก!”
เมื่อลู่เฉินเห็นผลไม้พวกนี้ เขาก็ได้แต่พึมพำในใจ “ไม่คิดเลยว่าต้นไม้ผีนี่จะสามารถออกผลวิญญาณทมิฬออกมาได้เยอะแยะขนาดนี้!”
ก่อนหน้านี้ลู่เฉินยังคงสงสัย ดังนั้นจึงไม่คิดที่จะลอง แต่ไหน ๆ ตอนนี้เขาก็จะไปแล้ว จึงคิดจะใช้ไอซากศพรอบ ๆ นี้ให้หมดสิ้นไปเสีย ซึ่งผลพลอยได้ก็คือผลวิญญาณทมิฬที่ปรากฏออกมามากมายพวกนี้!
ผลวิญญาณทมิฬพวกนี้นับว่าอยู่เหนือความคาดหมายของเขานัก!
แต่ทุกคนไม่รู้ และยังคงคิดว่าต้นไม้นี้เดิมทีก็เป็นเช่นนี้ สามารถให้ผลไม้สีดำที่พวกเขาต้องการได้อย่างต่อเนื่อง ดังนั้นจึงพากันตื่นเต้น บางคนก็ตะโกนออกมา “เร็ว เข้าไปเอามันมา!”
จากนั้นหลายคนก็ราวกับกลายเป็นบ้า พากันพุ่งเข้าไปด้านใน ทว่าพวกเขากลับไม่สามารถฝ่าเข้าไปได้!
เมื่อมีบางอย่างขวางกั้น ผนวกกับความต้องการครอบครองผลไม้พวกนี้ บางคนจึงได้เกิดความคิดแปลก ๆ ขึ้นมา
ใครบางคนตะโกนไปหาลู่เฉินว่า “พี่ชายท่านนั้
