บทที่ 112 ข้ารับใช้ของจักรพรรดิ มีประโยชน์มาก!
ลู่เฉินหยิบเตาออกมา จากนั้นจึงเริ่มสื่อสารกับจิตวิญญาณของเตา
จนกระทั่งเตานี้เริ่มจำลู่เฉินได้ มันจึงค่อย ๆ แปลงโฉมใหม่ทันที
เงาสว่างสีดำของเตาดำปรากฏออกมา และรอยสนิมที่มีก็จางหายไป
หลังจากเห็นเช่นนั้น หลี่ว์ซือก็พลันตกตะลึงขึ้นมา “ที่แท้มันก็…!”
ลู่เฉินยังคงยุ่งเรื่องของตนเองต่อไป และการปรุงยานี้ก็จำเป็นต้องใช้เวลานาน
หลายวันผ่านไป
เรื่องของลู่เฉินได้แพร่กระจายออกไปในแดนวิญญาณแห่งนี้
ไม่เพียงเท่านั้น บรรดาผู้มีอำนาจทั้งหลายก็ได้เผยแพร่คำสั่งออกไป พวกเขาต่างสั่งให้กองกำลังของตนไปจับตัวลู่เฉิน ทำให้เขตทั้งหลายในแดนวิญญาณเกิดความวุ่นวายไปทั่ว
มีบางคนเสนอว่าให้ไปตามหาในสถานที่ที่เต็มไปด้วยไอซากศพ
และมีบางคนเสนอว่าให้ไปที่หอหมื่นสรรพสิ่ง
ทำให้รอบ ๆ นั้นมีผู้คนนับไม่ถ้วนเฝ้ามองอยู่
อย่างไรก็ตาม ลู่เฉินได้กลายเป็นดั่งหมอกควันลวงตา ทำให้พวกเขาไม่สามารถตามหาพบได้ ทำได้เพียงรอคอยอยู่รอบ ๆ
…
ราวครึ่งเดือนผ่านไป ลู่เฉินพลันสูดหายใจเข้าลึก เก็บมือทั้งสองข้าง และมองไปยังหลี่ว์ซือที่กำลังตกตะลึงแล้วเอ่ยว่า “เสร็จแล้ว!”
หากจะกล่าวถึงก่อนหน้านี้ หลี่ว์ซือก็คงคิดว่าการปรุงยาของลู่เฉินนั้นนับเป็นเรื่องตลก แต่ตอนนี้เขาไม่กล้าพูดเช่นนั้นแล้ว
เพราะครึ่งเดือนที่ผ่านมา หลี่ว์ซือได้รับรู้ถึงความน่ากลัวของลู่เฉิน โดยเฉพาะการควบคุมเปลวไฟและเตาหลอมที่ทำให้หลี่ว์ซ
