ือได้เปิดโลกทัศน์มากขึ้น
“อึ้งอะไรอยู่ รีบดูเข้าสิ” ลู่เฉินบอกให้หลี่ว์ซือเปิดฝาเตา
หลี่ว์ซือพลันได้สติกลับมา เขามองลู่เฉินด้วยความสงสัย “ได้จริงหรือ?”
“อืม เปิดฝาเตา ดูว่าผลงานข้าเป็นเช่นไร” แท้จริงแล้วตัวลู่เฉินเองก็รู้สึกตั้งตารอเช่นกัน เพราะขั้นพลังของเขาในตอนนี้ก็ยังนับว่าอ่อนแอเกินไป
ดังนั้นชายหนุ่มจึงไม่อาจรู้ได้เลยว่าเม็ดยาที่ออกมานั้นจะมีคุณภาพมากน้อยเพียงใด
เมื่อหลี่ว์ซือเปิดฝาเตาด้วยความตื่นเต้น มันก็ได้เผยให้เห็นเม็ดยาสิบเม็ด ที่ทั้งใหญ่เล็กปนกันไป ยาเหล่านี้พากันเปล่งแสงวาววับอยู่ตรงหน้าเขา
เม็ดยาที่ดีที่สุดคือระดับแปดดาว… แบบแย่สุดคือระดับห้าดาว…
“เม็ดยาชำระล้างห้าถึงแปดดาว?” หลี่ว์ซือเบิกตากว้าง ส่วนลู่เฉินกลับมองเม็ดยาพวกนั้นด้วยความผิดหวังเล็กน้อย “ระดับดีหน่อยมีสามเม็ด พอรับได้สี่เม็ด นอกนั้นเป็นระดับกลาง ๆ ทั้งหมด”
“นี่… นี่ยังไม่ดีพออีกหรือ?” หลี่ว์ซือรู้สึกตกตะลึง
“แม้แต่ระดับเก้าดาวก็ไม่มี ดังนั้นมันจึงไม่ถือว่าดีนัก”
ลู่เฉินรู้ว่าการปรุงหลอมยาครั้งนี้อยู่ในระดับกลาง ๆ พอรับได้ ทว่าก็ไม่มีอะไรน่าภูมิใจนัก
แต่สำหรับหลี่ว์ซือแล้ว ผลลัพธ์เช่นนี้ก็นับว่าน่าเหลือเชื่อมากแล้ว!
เนื่องจากในช่วงหลายปีที่ผ่านมาของหลี่ว์ซือ เขาเคยได้มันมาเพียงหนึ่งเม็ด และมันก็อยู่ในระดับห้าดาวเท่านั้น! ดังนั้นเขาจึงเอ่ยออกมาอย่างตื่นเต้นว่า “เท่านี้ก็ดีเยี่ยมมากแล้ว!!”
หลี่ว์ซือคล้ายกลั
