พ่อหนุ่ม หากไม่อยากตาย ก็จงมากับพวกเรา!”
ลู่เฉินชี้ไปยังหลี่ว์ซือ “เช่นนั้นพวกเจ้าลองถามเขาดู”
เมื่อชายหนุ่มพูดจบ เขาก็ไม่สนใจคนพวกนี้อีก
ทุกคนไม่คิดว่าลู่เฉินจะใจกล้าเช่นนี้ แต่ละคนจึงเตรียมที่จะลงมือทันที พวกเขาต่างหยิบสมบัติวิญญาณออกมา ทว่าโดยไม่มีใครคาดคิด… หมัดของหลี่ว์ซือกลับกวาดออกมาในพลัน ทำให้คนพวกนี้ถึงกับกระเด็นออกไป!
ผลลัพธ์เช่นนี้ทำให้ผู้ที่กำลังเข้ามาและผู้คนที่มองดูอยู่รอบ ๆ ต่างก็พากันตกตะลึง
“ไสหัวไป!” ถึงแม้ว่าหลี่ว์ซือจะไม่มีพลังปราณ แต่พละกำลังของร่างกายนี้ก็มากพอแล้วที่จะทำให้ผู้คนหวาดกลัว ส่งผลให้ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างพากันวิ่งหนีไปในพริบตา
ส่วนลู่เฉินก็เดินตรงไปยังเขตไอซากศพอย่างไม่แยแส
ทว่าเมื่อเดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว ลู่เฉินก็พลันสัมผัสได้ถึงคนชุดดำผู้หนึ่งในกลุ่มคนเหล่านั้น
คนชุดดำผู้นี้ ที่แท้ก็คือผู้ชิงรากวิญญาณที่เคยปะทะกับเขาเมื่อตอนที่หลันเย่าอยู่ด้วยในครานั้น!
“ทำไมเขาถึงอยู่ที่นี่?” สิ่งนี้ทำให้ลู่เฉินเกิดความสงสัยขึ้นมา
“เป็นอันใด?” หลี่ว์ซือเห็นลู่เฉินจ้องมองไปยังที่แห่งหนึ่ง พร้อมกับสีหน้าที่ดูสงสัยอะไรบางอย่าง
ลู่เฉินหันมายิ้มพลางเอ่ยว่า “ตอนนี้เจ้าต้องช่วยข้าเรื่องหนึ่ง นั่นคือไปจับคนชุดดำนั่น!”
“คนนั้น?” หลี่ว์ซือมองไป ก่อนจะจดจำกลิ่นอายของอีกฝ่ายไว้และพุ่งตัวออกไปทันที!
จังหวะทะยานออกไปนั้นรวดเร็วยิ่งนัก เมื่อเข้าไปท่ามกลางหมู่คน พวกเขาต่างก็ตก
