ใจจนกระจายตัวออกไป ส่วนคนชุดดำผู้นั้น อีกฝ่ายเลือกที่จะวิ่งหนีไปยังต้นไม้ ปีนขึ้นไป และวางแผนคิดจะออกไปจากที่แห่งนี้!
ดังนั้นหลี่ว์ซือจึงพุ่งหมัดออกไปทันที
ปัง!
คนชุดดำถูกโจมตี แต่เมื่อเลือดของเขาหยดออกมา ตัวคนก็พลันกลายเป็นเพียงเงาและหายลับไปทันที
ทุกคนต่างตกตะลึงกับภาพตรงหน้า
หลี่ว์ซือสงสัย “หายไปแล้ว?”
ส่วนลู่เฉินก็พลันเดินเข้าไป ก่อนจะแตะไปยังหยดเลือดนั้นพลางยิ้มอย่างมีเลศนัย “มีเลือดเนื้อเช่นนี้ …ก็จัดการง่ายแล้ว!”
“เขาเป็นใคร?” หลี่ว์ซือแปลกใจ แต่ลู่เฉินกลับเพียงยืนขึ้นพร้อมกล่าวว่า “นับว่าเป็นศัตรูผู้หนึ่งของข้า!”
“ครั้งหน้า ข้าจะจับเขาให้ได้!” หลี่ว์ซือรับปาก
ลู่เฉินเชื่อเขา
ขณะนั้น ในพื้นที่ซึ่งปกคลุมด้วยไอซากศพก็พลันมีเสียงของเจี่ยลัวตะโกนขึ้นมา ทำให้คนอื่น ๆ พากันแปลกใจว่าเกิดอะไรขึ้น
ทันทีที่ได้ยินเสียงนั้น ชายหนุ่มพลันขมวดคิ้วมุ่น และรีบพุ่งตัวเข้าไปในหมอกสีดำทันที!!
