่เฉิน …เขากลับรู้สึกว่าเหตุการณ์นี้น่าสนใจยิ่ง!
“น่าสนใจ!”
“ตอนนี้เจ้ายอมแพ้ได้หรือยัง?” คนผู้นี้จ้องไปยังลู่เฉิน รอการยอมแพ้ของชายหนุ่ม แต่ลู่เฉินกลับส่ายหัวพลางยิ้มออกมา “ข้ายังมีอีก!”
“โอ้? จริงหรือ?”
“กลัวเพียงว่าเจ้าจะไม่กล้าต่อต้าน!”
“แล้วถ้าหากข้าต้านได้ เจ้าจะยอมแพ้หรือไม่?” ชายหน้ากากสีเงินจ้องมองลู่เฉิน เขาเผยรอยยิ้มเย็นชา แต่ลู่เฉินกลับตอบเพียงสั้น ๆ ว่า “ได้!”
ชายหน้ากากสีเงินจึงยืดตัวตรงพลางเอ่ยว่า “มาเลย!”
ทว่าลึก ๆ แล้วตู๋ซานชิงแอบกลัวคำพูดของลู่เฉิน ดังนั้นจึงเอ่ยเตือนชายหน้ากากสีเงินทันที “ผู้อาวุโส ท่านต้องระวังเจ้าหนูคนนี้ให้ดี!”
ทว่าชายหน้ากากสีเงินไม่ตอบอะไร
ตู๋ซานชิงจึงทำเพียงได้แค่รู้สึกกังวล ส่วนเฮยเฟิงก็เอ่ยปลอบว่า “วางใจเถอะ กายเนื้อของผู้อาวุโส …ขึ้นชื่อเรื่องความแข็งแกร่ง!
“หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น” ตู๋ซานชิงแสดงสีหน้ามีความหวัง
ขณะนั้นเอง ลู่เฉินพลันไปปรากฏตัวตรงหน้าชายหน้ากากสีเงินทันที เขายื่นมือขวาออกมา จากนั้นทุกคนก็เห็นแสงสีดำกะพริบจาง ๆ ที่นิ้วชี้และนิ้วกลางมือขวาของลู่เฉิน
ขณะที่ทุกคนต่างแปลกใจว่านี่คืออันใด ลู่เฉินก็ได้เข้าโจมตีร่างกายของชายหน้ากากสีเงินด้วยความรวดเร็ว!
ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้า ตู๋ซานชิงที่เห็นก็พลันถอนหายใจอย่างโล่งอก “ก็ยังดี”
ภาพตรงหน้าที่เกิดขึ้นทำให้ทุกคนคิดว่าลู่เฉินจะต้องยอมแพ้อย่างแน่นอน
แม้แต่เฮยเฟิงเองก็พูดอ
