นั้นได้มาถึงสถานที่ที่เต็มไปด้วยผืนหมอกหนาสีดำ และหมอกสีดำเหล่านั้นก็ล้วนเป็นไอซากศพ
เมื่อเจี่ยลัวเห็นก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา
“คือที่นี่!”
ภายใต้หมอกหนานี้มีซากศพจำนวนมาก และระยะเวลาการตายก็ไม่น่าจะเกินสามวัน
“นี่คือที่ใด เหตุใดจึงมีซากศพมากมายเช่นนี้ อีกทั้งคนพวกนี้ก็ล้วนตายได้เพียงแค่สามวันเท่านั้น” ลู่เฉินกวาดสายตามองก่อนจะเอ่ยถามขึ้นมาอย่างแปลกใจ
เจี่ยลัวเองก็ไม่ค่อยรู้ชัดเจนนัก รู้เพียงแค่ที่นี่มีซากศพเกิดขึ้นทุกวัน “ที่นี่มักจะมีคนโยนศพเข้ามาบ่อย ๆ”
“บ่อย ๆ?” ลู่เฉินถึงกับประหลาดใจ
เจี่ยลัวขานรับ “เมื่อวาน ข้าก็พบกับคนหลายกลุ่ม พวกเขาเอาซากศพมาทิ้งไว้ที่นี่แล้วก็จากไป”
ลู่เฉินได้ฟังแล้วก็ยิ่งรู้สึกสงสัย
“ผู้อาวุโส เข้าไปดีหรือไม่?” เจี่ยลัวแสดงสีหน้ามีความหวัง
“ไปเถอะ”
จากนั้นทั้งสองก็เดินเข้าไป
ส่วนคนที่ติดตามมาใกล้ ๆ พวกเขาต่างก็พากันตกตะลึงกับการกระทำเช่นนั้น
“ดูสิ พ่อหนุ่มคนนั้น กล้าเข้าไปจริง ๆ ด้วย!”
“ข้างในนั้นมีไอซากศพที่แข็งแกร่งมาก ถ้าหากไม่ใช่ผู้ฝึกวิถีภูตผีก็คงไม่มีทางที่จะสามารถเข้าไปด้านในได้”
“แล้วถ้าหากเขามีสมบัติวิญญาณล่ะ?”
“แม้จะมีสมบัติวิญญาณ มันก็ยังยาก!”
ขณะที่ทุกคนกำลังถกเถียงกันอยู่นั้น ลู่เฉินและเจี่ยลัวก็ได้หายเข้าไปในหมอกหนาแล้ว
ทุกคนจึงทำได้เพียงยืนรออยู่ที่เดิม
ทางด้านลู่เฉินที่เดินตามเจี่ยลัวอยู่นั้น พวกเขาได้มาถึงใต้ต้นไม้ใหญ่สีดำต้นหนึ่ง
“ข้าพบผล
