บทที่ 101 หลบหนีด้วยความสิ้นหวังแต่ไม่เต็มใจ อยากยืมพลังของศิษย์ลึกลับแห่งสำนักร้าง
ศิษย์ของโถงพิสุทธิ์ต่างโกรธจัดจนหน้าแดง บางคนถึงขนาดโกรธจนแทบจะเต้นเร่า
แต่คนเหล่านี้ล้วนรอคอยคำสั่งของเฮยเฟิง
บางคนถึงกับพูดกับเฮยเฟิงว่า “คุณชายเฮย ให้พวกเราลงมือเถิด!”
“คุณชายเฮย ได้โปรดให้พวกเราระเบิดเขาให้เป็นเศษเนื้อเถิด!!”
เมื่อได้ยินดังนั้น เฮยเฟิงก็พลันทนไม่ได้อีกต่อไป “ทุกคนลงมือ! อย่าให้มันมีโอกาสหลบหนี!”
”ขอรับ!”
คนเหล่านี้ลงมือทันที ทั้งโคจรลมปราณ ตั้งใจใช้ออกด้วยเคล็ดวิชาที่มี พร้อมใจกันคิดส่งลู่เฉินไปสู่ความตาย!
แต่ในยามนี้เอง กระบี่สยบเก้าทิศของลู่เฉินก็พลันปรากฏขึ้น
ไม่เพียงแค่นั้น กระบี่สยบเก้าทิศยังปล่อยปราณกระบี่สองพันสายออกมาพร้อมกัน
ปราณกระบี่ที่ทรงพลังนี้ถูกบีบอัดจนเหลือร้อยสายในคราวเดียว และกวาดไปทั่วในทันที
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ววว
ปราณกระบี่ที่ทรงพลังนั้นเป็นอันตรายถึงชีวิตต่อผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานอย่างแท้จริง
ด้วยเหตุนี้จึงทำให้มีผู้คนได้รับบาดเจ็บสาหัสหลายสิบคน บางคนถึงกับเสียชีวิตคาที่ ส่วนคนที่ไหวพริบดีก็ถอยกลับไปแล้วเปิดม่านปราณป้องกัน
ยามนั้นเสียงกรีดร้องก็ดังออกไป ทำให้ผู้ชมที่อยู่ใกล้เคียงตกตะลึงกับภาพตรงหน้า
”น่าทึ่งมาก!” บางคนเบิกตากว้าง และบางคนก็ร้องอุทานว่า “เพียงแค่นี้ก็เอาชนะได้แล้วหรือ??”
เฮยเฟิงรู้สึกสับสนกับภาพตรงหน้า เขาตัดสินใจซ่อนตัวอยู่ห่าง ๆ พลางพูดว่า “เจ้า
