่กระดูกภูตพรายชอบคือเหตุผลที่พันธมิตรชิงรากวิญญาณยึดรากวิญญาณไป แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะไม่เป็นเช่นนั้น
เนื่องจากตระกูลหลันบางคนก็ตกเป็นเป้าของพวกนั้น ขณะที่บางคนก็ไม่!
ยามที่ลู่เฉินกำลังงงงวย ผู้นำพันธมิตรก็พูดขึ้นว่า “พวกเจ้าไม่เห็นหัวข้าแล้วหรือไร?”
ประโยคนี้ทำให้ลู่เฉินดึงสติกลับคืนมา เขามองไปยังผู้นำพันธมิตรที่พุ่งตรงมา
ทันใดนั้น ปราณกระบี่สีม่วงจำนวนนับไม่ถ้วนก็ลอยอยู่ต่อหน้าผู้นำพันธมิตร ท่าทีของเขานั้นชัดเจนยิ่งนัก และมันก็คือการมุ่งหมายเอาชีวิตของลู่เฉิน!!
หลันเย่าที่เห็นพลันกระวนกระวายขึ้นมาทันที “ท่านผู้นำพันธมิตร ได้โปรด อย่าทำร้ายผู้อาวุโสลู่”
”หลันเย่า เมื่อสิบปีก่อน ข้าได้เมตตาเก็บเจ้าไว้ แต่เจ้ากลับพาเขามาทำร้ายข้าและทำลายพันธมิตรของข้า!” ผู้นำพันธมิตรกำลังโกรธ แต่ลู่เฉินกลับจ้องเขม็งและพูดว่า “ข้าเห็นศิลาวิญญาณโลหิตแล้ว และอันที่จริง… เจ้าเองก็ถูกควบคุมเช่นกัน!!”
ผู้นำพันธมิตรพลันตกใจ “เจ้ารู้ได้อย่างไร?”
“ถ้าข้าเดาไม่ผิด ศิลาวิญญาณโลหิตนี้เคยมีผู้ครอบครองหลายคน และเจ้าคือคนสุดท้ายของศิลาวิญญาณโลหิตนี้ใช่หรือไม่?”
สีหน้าของผู้นำพันธมิตรพลันดูย่ำแย่ “ถูกต้อง”
“ใครให้เจ้ามา?”
”ผู้นำพันธมิตรคนก่อน” เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ผู้นำพันธมิตรก็พลันรู้สึกหดหู่ใจ เพราะเขาไม่รู้ว่าหลังจากที่หยดโลหิตลงไปที่ศิลาวิญญาณโลหิต ตัวเขาก็พลันกลายเป็นพวกของสำนักวิถีมารไปแล้ว!
ไม่เพียงเท่านั้น น
